Indyjski Korpus Ekspedycyjny „F” wypływa do Egiptu

Brytyjska chronologia wojny notuje pod 2 listopada 1914 roku wyjście z Indii Indyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego „F”, przeznaczonego do Egiptu. Tworzyły go trzy brygady piechoty, 28, 29 i 30, sformowane w październiku 1914 roku z batalionów armii indyjskiej, głównie sikhijskich, pendżabskich i gurkhijskich. Transporty wypływały w pierwszych dniach listopada. Według historii 14 Pułku Sikhów konwój z 29 Brygadą wyszedł z Karaczi 3 listopada, w eskorcie krążownika pancernego HMS Duke of Edinburgh.

Nowe brygady miały wzmocnić obronę Kanału Sueskiego. Gdy wypływały, Imperium Osmańskie już weszło do wojny, a Brytyjczycy spodziewali się, że prędzej czy później tureckie wojska spróbują przejść przez Synaj i przeciąć kanał, najważniejszą drogę morską łączącą Wielką Brytanię z Indiami i Australią. W Egipcie stacjonowało wtedy niewiele wojsk regularnych.

„E” czy „F”?

Oznaczenia indyjskich korpusów ekspedycyjnych bywają w opracowaniach mylone. Do Egiptu trafiły w 1914 roku wojska opisywane jako Korpus „E”, którego rdzeniem była brygada Lucknow, i jako Korpus „F”, czyli brygady 28, 29 i 30. Część źródeł zalicza wszystkie siły indyjskie w Egipcie do Korpusu „E”, inne wiążą z Korpusem „F” całą późniejszą obronę kanału. W praktyce obie grupy szybko połączyły się w jedno zgrupowanie podległe generałowi Johnowi Maxwellowi, dowodzącemu wojskami w Egipcie.

Pierwsze transporty dotarły do Suezu w połowie listopada. Po drodze 29 Brygada zboczyła jeszcze u wejścia do Morza Czerwonego, by zniszczyć turecki fort na półwyspie Szejk Said naprzeciw brytyjskiej wyspy Perim. Brygady zajęły potem stanowiska nad kanałem. 24 grudnia 1914 roku utworzono z nich 10 Dywizję Indyjską, a z brygady Lucknow i innych oddziałów 11 Dywizję Indyjską. To one na początku lutego 1915 roku odparły tureckie natarcie na kanał.