Powstaje Indyjski Korpus Ekspedycyjny „E”

Brytyjska chronologia wojny notuje pod 2 października 1914 roku utworzenie w Egipcie Indyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego „E”. Podstawą nowego zgrupowania stały się oddziały Korpusu „A”, które nie popłynęły dalej do Francji, lecz zostały nad Kanałem Sueskim. Oznaczenie „E” objęło potem także kolejne wojska przysyłane z Indii do obrony Egiptu.

Wojska indyjskie miały pierwotnie w całości zastąpić brytyjski garnizon w Egipcie. Gdy jednak Londyn skierował główne siły Korpusu „A” na front zachodni, w kraju została tylko brygada Sirhind z dywizji Lahore, która we wrześniu przybyła do Suezu. Dowodzący wojskami w Egipcie generał John Maxwell potrzebował tymczasem coraz więcej żołnierzy. Imperium Osmańskie było formalnie neutralne, ale coraz wyraźniej zbliżało się do Niemiec, a jego wojska mogły zagrozić kanałowi od strony Synaju.

Opracowania różnie opisują skład Korpusu „E”. Według części z nich jego rdzeniem była brygada Lucknow, wysłana z Indii w październiku 1914 roku, by zluzować brygadę Sirhind i pozwolić jej dołączyć do dywizji Lahore we Francji. W kolejnych tygodniach do Egiptu dotarły następne oddziały, między innymi brygada kawalerii złożona z pułków wystawionych przez indyjskie państwa książęce (do Suezu przybyła w połowie listopada), korpus kawalerii na wielbłądach z księstwa Bikaner oraz kilka brygad piechoty. Pod koniec grudnia utworzono z nich w Egipcie 10 i 11 Dywizję Indyjską.

Pod koniec 1914 roku obrona Kanału Sueskiego spoczywała więc w dużej mierze na żołnierzach z Indii. Gdy Turcja przystąpiła do wojny, a na początku lutego 1915 roku jej wojska spróbowały sforsować kanał, to właśnie indyjskie brygady, wsparte przez okręty i artylerię, odparły natarcie.