Koniec ósmej bitwy nad Isonzo

12 października 1916 roku na płaskowyżu Kras wygasała ósma bitwa nad Soczą. Po dwóch dniach zaciekłych walk siła natarcia włoskiej 3 Armii wyraźnie osłabła. Późnym popołudniem włoska 45 Dywizja jeszcze raz uderzyła falami na grzbiet na północnym skraju płaskowyżu, ale celny ogień austriackiej artylerii i strzelców górskich zmusił ją do odwrotu. W trzech dniach bitwy dywizja ta straciła 156 oficerów i ponad 4 tysiące żołnierzy. Ataki spod Oppacchiaselli i ruin Nova Vas oraz na wzgórze 144 pod Jamiano załamały się już w ogniu zaporowym. Wieczorem doszło jeszcze do kilku lokalnych starć w dolinie Wipawy, przy wzgórzu 208 i na wzgórzach nad Monfalcone, a potem, jak pisze austriacka historia oficjalna, wyczerpanie obu stron kazało opuścić broń.

Najcięższy był dzień poprzedni. Po huraganowym ostrzale włoska piechota ruszyła do szturmu 10 października po południu. Zdobyła ruiny Nova Vas, wgniotła front pod Lokvicą i podeszła pod Jamiano, skąd wyparł ją dopiero kontratak. 11 października, po nieudanych austriackich kontratakach, obrońcy zostali zepchnięci na tylną linię Hudi Log–Lukatić. Generał Svetozar Boroević uznał, że nie ma już sił na odbicie starych pozycji, i nocą kazał wycofać ostatnie oddziały spod Lokvicy na zachodni skraj wsi. 12 października Włosi zajęli opuszczone okopy. Generał Luigi Cadorna pisał, że jego żołnierze doszli tego dnia do drugiej linii obrony austriackiej na wschód od doliny Vallone, pod stoki wzgórza Pečinka i pierwsze domy Lokvicy i Hudi Logu. Pod Gorycją włoski VIII Korpus zdobył w tych dniach wzgórza pod Sober na szerokości około półtora kilometra.

Wynik był dla Włochów znów skromny. W miejscu najgłębszego wyłomu, pod Nova Vas, posunęli się o niespełna półtora kilometra, a Triest pozostał poza zasięgiem. Cadorna podawał, że jego wojska wzięły 8219 jeńców, w tym 254 oficerów. Straty włoskie według danych urzędowych wyniosły 657 oficerów i 19 488 żołnierzy, ale inne włoskie zestawienia podają około 25 tysięcy. Austro-węgierska 5 Armia straciła w bitwie zapewne ponad 20 tysięcy ludzi.

Dla Austriaków była to obronna wygrana, ale okupiona bardzo drogo. Na północnej części Krasu ich VII Korpus stał teraz na nieumocnionej linii, w dodatku na stokach odsłoniętych dla włoskich obserwatorów. W ciągu następnych dni Boroević zameldował naczelnemu dowództwu, że jego armia jest w kryzysie i od połowy sierpnia straciła w bitwach około 100 tysięcy ludzi. Cadorna tymczasem szykował już kolejne uderzenie w to samo miejsce.