Niemcy zajmują Połtawę

29 marca 1918 roku bolszewicy stracili Połtawę, miasto gubernialne na kolei z Kijowa do Charkowa. Do miasta nad Worsklą weszły oddziały ukraińskiej Dywizji Zaporoskiej i wojska niemieckie. Połtawa była w rękach czerwonych od 19–20 stycznia, gdy zajęły ją oddziały Michaiła Murawjowa idące na Kijów. Po upadku Kijowa w lutym, gdy z zachodu nadciągali Niemcy, właśnie w Połtawie szukali schronienia przywódcy radzieckiej Ukrainy.

Marsz na wschód

Po zajęciu Kijowa na początku marca Niemcy i oddziały Ukraińskiej Republiki Ludowej ruszyły dalej, na lewy brzeg Dniepru, wzdłuż linii kolejowych prowadzących na Połtawę, Charków i Jekaterynosław. Samodzielny Oddział Zaporoski, przemianowany po wejściu do Kijowa na Dywizję Zaporoską, w połowie marca walczył z bolszewikami o stacje Jahotyn i Hrebinka oraz o Łubnie. Bolszewicy niszczyli w odwrocie mosty i tory, ale nie mogli powstrzymać przeciwnika, który miał po swojej stronie regularne wojsko.

Pod koniec marca dywizją dowodził Ołeksandr Natijew. Według ukraińskich opracowań jej pułki podeszły w nocy z 28 na 29 marca pod Połtawę od południa, wąwozami, a rano 29 marca baterie otworzyły ogień na stację, po czym piechota ruszyła do natarcia. Bolszewicy wysadzili mosty na Worskli, ale nie utrzymali miasta. Od wschodu uderzały oddziały niemieckie. Jeszcze tego samego dnia Połtawa była w rękach sprzymierzonych.

Przed Charkowem

Zdobycie Połtawy otworzyło drogę na Charków, główny ośrodek radzieckiej władzy na Ukrainie. Wojska niemieckie i ukraińskie weszły do niego 7–8 kwietnia, według różnych źródeł, a w ciągu następnych tygodni państwa centralne opanowały całą Ukrainę z Donbasem i Krymem. Połtawa znalazła się w strefie niemieckiej, wyznaczonej w porozumieniu z Austro-Węgrami pod koniec marca.

Dla Ukraińców marcowe walki były okazją do pokazania, że ich państwo ma własne wojsko. Pełnej niezależności nie przyniosły. Rozstrzygające znaczenie miały niemieckie dywizje, a Niemcy przyszli przede wszystkim po zboże. Wkrótce zaczęły się rekwizycje, a z nimi narastał opór chłopów wobec okupantów i rządu, który ich sprowadził.