Niemcy oblegają twierdzę Longwy

20 sierpnia 1914 roku wojska niemieckie zamknęły pierścień oblężenia wokół francuskiej twierdzy Longwy. Położona w Lotaryngii, w pobliżu granic z Belgią i Luksemburgiem, twierdza strzegła jednej z dróg prowadzących z Luksemburga w głąb Francji.

Stara twierdza

Longwy było twierdzą o długiej historii. Jego umocnienia zbudowano jeszcze w XVII wieku według projektu słynnego francuskiego inżyniera wojskowego Vaubana. W 1914 roku były już przestarzałe i nie mogły się równać z nowoczesnymi fortami Liège czy Namuru. Załogą, liczącą około 3,5 tysiąca żołnierzy, dowodził podpułkownik Constant Darche.

Wraz z posuwaniem się niemieckiej 5 Armii następcy tronu Wilhelma w kierunku Ardenów i Mozy twierdza znalazła się na drodze niemieckiego natarcia. 20 sierpnia została okrążona.

Obrona pod ostrzałem

Niemcy ostrzeliwali Longwy z ciężkiej artylerii. Pociski niszczyły mury, koszary i domy mieszkalne, a załoga ponosiła coraz większe straty. Mimo to Darche i jego żołnierze bronili się przez kilka dni, wiążąc siły niemieckie potrzebne na innych odcinkach frontu. W tym czasie w pobliskich Ardenach rozegrały się krwawe bitwy, w których Francuzi ponieśli ciężką klęskę.

26 sierpnia, gdy dalsza obrona stała się niemożliwa, a większość umocnień leżała w gruzach, Longwy skapitulowało. Obrońcy dostali się do niewoli.

Znaczenie

Obrona Longwy została we Francji uznana za przykład męstwa. Darche otrzymał wysokie odznaczenie, a jego postawa była stawiana za wzór w pierwszych, trudnych tygodniach wojny. Upadek twierdzy otworzył jednak Niemcom drogę dalej na zachód. Longwy, ważny ośrodek przemysłu stalowego, pozostało pod okupacją do końca wojny.