Bitwa pod Gąbinem w Prusach Wschodnich

20 sierpnia 1914 roku w Prusach Wschodnich, w pobliżu miasta Gąbin, po niemiecku Gumbinnen, doszło do pierwszej wielkiej bitwy na froncie wschodnim. Ówczesne kroniki podają daty 19 i 20 sierpnia, bo pierwsze starcia poprzedziły główną bitwę. Rosyjska 1 Armia generała Paula von Rennenkampfa odparła natarcie niemieckiej 8 Armii.

Rosja dotrzymuje słowa

Rosja zobowiązała się wobec Francji, że uderzy na Niemcy jak najszybciej, nawet przed zakończeniem mobilizacji. W połowie sierpnia jej armie wkroczyły do Prus Wschodnich. Niemcy, skupieni na ofensywie przeciw Francji, bronili prowincji tylko jedną armią. Jej dowódca, generał Maximilian von Prittwitz, postanowił rozbić Rennenkampfa, zanim od południa nadejdzie druga armia rosyjska generała Samsonowa.

Nieudane natarcie

Rano 20 sierpnia Niemcy zaatakowali. Na północnym skrzydle odnieśli sukces, ale w centrum natarcie korpusu generała Augusta von Mackensena załamało się pod ogniem rosyjskiej artylerii. Obie strony poniosły ciężkie straty. Pole bitwy pozostało w rękach Rosjan, a Prittwitz, przerażony wiadomością o nadciąganiu armii Samsonowa, rozważał wycofanie się aż za Wisłę.

Nowi dowódcy

Niemieckie naczelne dowództwo nie zgodziło się na oddanie Prus Wschodnich. 22 sierpnia Prittwitz został odwołany, a na jego miejsce przybyli generał Paul von Hindenburg i Erich Ludendorff. Kilka dni później rozbili armię Samsonowa w bitwie pod Tannenbergiem.

Dla polskich czytelników warto przypomnieć, że walki w Prusach Wschodnich toczyły się na terenach blisko związanych z historią Polski: na Mazurach i w pobliżu granicy Królestwa Polskiego. W armiach obu stron walczyli też Polacy.