Potyczka pod Tepe. Francuzi wkraczają do Kamerunu od strony Czadu

25 sierpnia 1914 roku walki objęły północne pogranicze Kamerunu Niemieckiego. Brytyjczycy starli się z Niemcami pod Tepe nad rzeką Benue, a francuskie oddziały z Czadu przekroczyły granicę kolonii. Brytyjska chronologia wojny wymienia oba wydarzenia jednym tchem, ale były to dwie odrębne akcje, prowadzone kilkaset kilometrów od siebie.

Tepe

Tepe było niemieckim posterunkiem granicznym nad Benue, na drodze z brytyjskiej Nigerii do twierdzy Garua. Tego samego dnia, gdy brytyjskie kolumny przekroczyły granicę Kamerunu (zob. Brytyjczycy przekraczają granicę Kamerunu od strony Nigerii), konny oddział z kolumny pułkownika Maclear natknął się na niemiecką załogę posterunku. Po krótkiej, ostrej wymianie ognia Niemcy wycofali się, a Brytyjczycy zajęli Tepe. Straty obu stron były niewielkie.

Była to pierwsza potyczka Brytyjczyków z Niemcami w Kamerunie. Sukces okazał się jednak krótkotrwały. Kilka dni później kolumna Maclear zaatakowała Garuę i poniosła ciężką porażkę.

Francuzi z Czadu

Tego samego dnia francuski dowódca wojsk w Czadzie, pułkownik Largeau, podjął pierwszą próbę ataku na niemiecki fort w Kousséri. Placówka leżała nad rzeką Szari, naprzeciwko francuskiego Fort-Lamy, dzisiejszej Ndżameny. Według francuskiego sprawozdania z 1915 roku atak nie powiódł się, bo ulewny deszcz zamienił teren w bagna. Według niektórych opracowań nieliczna niemiecka załoga skutecznie odpierała Francuzów ogniem karabinów maszynowych.

Francuzi wrócili pod Kousséri we wrześniu, tym razem z działami górskimi. 25 września Niemcy opuścili fort i wycofali się na górę Mora. Wcześniej, już od początku sierpnia, francuskie oddziały z Francuskiej Afryki Równikowej atakowały Kamerun od wschodu i południa, na terenach, które Francja utraciła na rzecz Niemiec w 1911 roku.