Austriacy przekraczają Sawę i zajmują Šabac

12 sierpnia 1914 roku, dwa tygodnie po wypowiedzeniu wojny Serbii, wojska Austro-Węgier rozpoczęły inwazję na jej terytorium. Jedną z pierwszych operacji było sforsowanie rzeki Sawy na północ od miasta Šabac, które Austriacy wkrótce zajęli.

Uderzenie od północy i zachodu

Austro-węgierski plan zakładał atak na Serbię z dwóch kierunków. Od zachodu, przez graniczną rzekę Drinę, nacierała 5 Armia, a od północy, przez Sawę, część 2 Armii. Dowództwo nad całą operacją objął generał Oskar Potiorek, gubernator Bośni i Hercegowiny. To właśnie w jego obecności w czerwcu zginął w Sarajewie arcyksiążę Franciszek Ferdynand, a Potiorek pragnął szybko ukarać Serbię.

Przeprawa przez Sawę pod Šabacem nie napotkała silnego oporu. Główne siły serbskie znajdowały się głębiej w kraju, a naczelny wódz, wojewoda Radomir Putnik, czekał, by poznać kierunek głównego uderzenia przeciwnika. Šabac, ważny ośrodek w żyznej dolinie Mačvy, znalazł się w rękach austro-węgierskich.

Zbrodnie na ludności

Okupacja Šabacu i okolic zapisała się tragicznie w historii tej wojny. Wojska austro-węgierskie, przekonane, że walczą z partyzantami, dopuszczały się egzekucji cywilów, w tym kobiet i dzieci, oraz niszczenia wsi. Zbrodnie te, udokumentowane później przez międzynarodowych badaczy, stały się jednym z pierwszych przykładów brutalności wojny wobec ludności cywilnej.

Klęska inwazji

Pierwsza inwazja na Serbię zakończyła się dla Austro-Węgier porażką. Serbowie, choć gorzej uzbrojeni, dobrze znali teren i mieli doświadczenie z wojen bałkańskich. W dniach 15–24 sierpnia odnieśli zwycięstwo w bitwie na górze Cer, pierwszym zwycięstwie aliantów w tej wojnie, i wyparli najeźdźców za rzeki. Šabac Serbowie odzyskali pod koniec sierpnia.