Giełda londyńska zamknięta

31 lipca 1914 roku, w piątek, niespełna godzinę przed rozpoczęciem notowań, London Stock Exchange zamknęła swoje podwoje. Było to pierwsze takie zamknięcie od założenia giełdy w 1801 roku. Londyn, ówczesne finansowe centrum świata, przestał handlować papierami wartościowymi, zanim jeszcze Wielka Brytania przystąpiła do wojny.

Przyczyną była panika, która od kilku dni ogarniała rynki finansowe. Wraz z kolejnymi ultimatami i mobilizacjami inwestorzy w całej Europie masowo wyprzedawali akcje i obligacje, starając się zamienić je na gotówkę i złoto. Kolejne giełdy kontynentalne wstrzymywały działalność, a zagraniczni klienci zaczęli zrzucać swoje papiery na rynek londyński. City of London ryzykowało falą bankructw maklerów i banków, którym dłużnicy z kontynentu nie mogli lub nie chcieli spłacać zobowiązań. Londyn zamknął giełdę jako ostatni z wielkich europejskich rynków.

Tego samego dnia Bank Anglii podwyższył swoją stopę procentową z 4 do 8 procent, a następnego dnia do 10 procent, by powstrzymać odpływ złota. Również 31 lipca zamknięto giełdę nowojorską, która wznowiła działalność dopiero po czterech miesiącach. Na początku sierpnia brytyjski rząd przedłużył świąteczną przerwę w pracy banków i wprowadził moratorium na spłatę części zobowiązań, by uspokoić sytuację.

Giełdę londyńską otwarto ponownie dopiero 4 stycznia 1915 roku, i to z surowymi ograniczeniami, między innymi obowiązkiem rozliczania transakcji wyłącznie gotówką. Zamknięcie z 31 lipca pokazało, że nadchodząca wojna uderzy nie tylko w armie i państwa, lecz także w światową gospodarkę, która przed 1914 rokiem była ze sobą powiązana silniej niż kiedykolwiek wcześniej.