Indyjski Korpus Ekspedycyjny „B” pod Mombasą

Pod koniec października 1914 roku konwój z Indyjskim Korpusem Ekspedycyjnym „B”, który 16 października wypłynął z Bombaju, dotarł do wybrzeży Afryki Wschodniej. Transportowce zakotwiczyły 30 października na morzu, poza zasięgiem wzroku z lądu. Do portu w Mombasie wszedł tylko statek ze sztabem generała majora Arthura Aitkena.

31 października w Mombasie odbyła się narada wojskowych i marynarzy. Ustalono na niej ostatecznie, że korpus uderzy na niemiecki port Tanga, a równocześnie wojska stacjonujące w Brytyjskiej Afryce Wschodniej zaatakują Niemców na północny zachód od Kilimandżaro. Zakładano, że Tanga jest słabo broniona, a główne siły niemieckie stoją daleko w głębi kolonii.

Na naradzie wyszła na jaw kłopotliwa sprawa. W sierpniu dowódcy brytyjskich okrętów zawarli z niemieckimi władzami Tangi i Dar es Salaam lokalne rozejmy, których Londyn nigdy nie zatwierdził. Kapitan krążownika HMS Fox, Francis Caulfeild, uważał, że przed atakiem trzeba Niemców uprzedzić o ich zerwaniu. Aitken ustąpił, choć oznaczało to utratę zaskoczenia. W dodatku pancernik HMS Goliath, który eskortował konwój, uległ awarii i nie mógł popłynąć dalej. Uznano jednak, że poważnego oporu nie będzie, i postanowiono działać bez niego.

Aitken nie pozwolił wysadzić żołnierzy na ląd, choć po dwóch tygodniach na przepełnionych statkach wielu z nich było wyczerpanych i chorych. Chciał jak najszybciej przystąpić do działania. Konwój, osłaniany już tylko przez HMS Fox, ruszył na południe i wieczorem 1 listopada zbliżył się do Tangi. W dniach 2–5 listopada rozegrała się tam bitwa, w której korpus poniósł ciężką porażkę z rąk znacznie mniej licznych wojsk podpułkownika Paula von Lettow-Vorbecka.