Japończycy lądują w Szantungu

2 września 1914 roku pierwsze oddziały japońskiej 18 Dywizji generała Mitsuomiego Kamio zaczęły lądować pod Longkou, na północnym wybrzeżu chińskiej prowincji Szantung. Był to pierwszy krok lądowej operacji przeciw Tsingtao, dzisiejszemu Qingdao, głównej bazie Niemiec na Dalekim Wschodzie.

Desant na neutralnej ziemi

Dziesięć dni wcześniej Japonia wypowiedziała wojnę Niemcom i zażądała oddania dzierżawy Kiautschou. Port Tsingtao był silnie umocniony od strony morza i od lądu. Japoński sztab zdecydował więc, że wojska wylądują daleko od twierdzy, poza zasięgiem jej dział, i podejdą do niej od tyłu. Longkou leży po przeciwnej stronie półwyspu, ponad 150 kilometrów od Tsingtao, na terytorium Chin, które ogłosiły neutralność.

Lądowanie na chińskiej ziemi było jawnym naruszeniem tej neutralności. Słaby rząd w Pekinie zaprotestował, ale nie przeciwstawił się Japończykom. Wobec faktów dokonanych ogłosił jedynie, że nie może odpowiadać za przestrzeganie neutralności w rejonie Longkou, Laizhou i zatoki Kiautschou, gdzie przechodziły wojska walczących stron. Japończycy wkrótce wyszli poza te granice, a pod koniec września zajęli także stację kolejową w Weixian, a potem całą kolej szantungską aż po Jinan.

Marsz przez rozmokłą ziemię

Pogoda sprzyjała obrońcom. Półwysep nawiedziły wtedy ulewne deszcze i powodzie. Drogi zamieniły się w błoto, rzeki wystąpiły z brzegów, a marsz ciężkiej artylerii i taborów bardzo się opóźniał. Ostatecznie Japończycy wysadzili część sił znacznie bliżej celu: 18 września w zatoce Laoshan, około 30 kilometrów na wschód od Tsingtao. Kilka dni później, 22–23 września, wylądował tam także niewielki kontyngent brytyjski, a oblężenie twierdzy zakończyło się jej kapitulacją 7 listopada 1914 roku.