Brytyjczycy dołączają do oblężenia Tsingtao

23 września 1914 roku brytyjski oddział pod dowództwem generała brygady Nathaniela Barnardistona dołączył do japońskiej armii, która szykowała się do oblężenia niemieckiej twierdzy Tsingtao, dzisiejszego Qingdao. Brytyjczycy zeszli na ląd w zatoce Laoshan, na wschód od twierdzy, gdzie kilka dni wcześniej wylądowała część wojsk japońskich.

Sojusznik pod obserwacją

Wielka Brytania była od 1902 roku sojuszniczką Japonii, ale do jej udziału w wojnie podchodziła z mieszanymi uczuciami. Londyn potrzebował pomocy japońskiej floty przeciw niemieckim okrętom na Pacyfiku, a jednocześnie obawiał się, że Tokio wykorzysta wojnę do rozszerzenia swoich wpływów w Chinach, gdzie Brytyjczycy mieli ogromne interesy. Gdy Japonia wypowiedziała wojnę Niemcom i przygotowywała atak na Tsingtao, brytyjski rząd postanowił wysłać do Szantungu także własne wojska. Ich wartość bojowa miała znaczenie drugorzędne. Chodziło przede wszystkim o to, by operacja była wspólnym przedsięwzięciem sojuszników, a nie wyłącznie japońskim podbojem, i by Brytyjczycy mogli z bliska obserwować poczynania Japończyków.

Z Tiencinu do zatoki Laoshan

Oddział sformowano z brytyjskiego garnizonu w Tiencinie, w północnych Chinach. Trzon stanowił 2 Batalion pułku South Wales Borderers, liczący około tysiąca żołnierzy. Później dołączyło do niego około 500 żołnierzy indyjskiego 36 Pułku Sikhów, więc cały kontyngent liczył około 1500 ludzi. Dowodził nim Nathaniel Barnardiston, stojący wcześniej na czele brytyjskich wojsk w północnych Chinach. Na morzu Japończyków wspierał brytyjski pancernik HMS Triumph i niszczyciel HMS Usk.

Brytyjska chronologia podaje, że oddział wylądował 22 września, a do akcji wszedł 24 września. Według historii pułku i zdjęć z Narodowego Muzeum Armii w Londynie batalion South Wales Borderers zszedł na ląd 23 września. Jeszcze tego dnia żołnierze rozbili biwak nad zatoką.

W cieniu japońskiej armii

Brytyjczycy weszli w skład wojsk generała Mitsuomiego Kamio, dowódcy japońskiej 18 Dywizji, która od 2 września lądowała w Szantungu. Siły japońskie liczyły około 23 tysięcy żołnierzy i ponad 140 dział, więc mały brytyjski kontyngent odgrywał w nich rolę pomocniczą. Po ulewach, które nawiedziły półwysep, drogi wciąż tonęły w błocie, co utrudniało marsz i dowóz zaopatrzenia. Zdarzały się też pomyłki: japońscy żołnierze brali Brytyjczyków za Niemców i otwierali do nich ogień.

Pod koniec września wojska japońskie zepchnęły Niemców z wysuniętych pozycji i podeszły pod główną linię obrony twierdzy. Rozpoczęło się regularne oblężenie, prowadzone metodycznie i ostrożnie. Brytyjczycy zajęli odcinek frontu między oddziałami japońskimi i uczestniczyli w pracach oblężniczych oraz w końcowych walkach. Straty kontyngentu były niewielkie. Według Narodowego Muzeum Armii wyniosły 12 zabitych i 53 rannych, inne źródła podają nieco wyższe liczby. Twierdza skapitulowała 7 listopada 1914 roku.