Lord Kitchener ministrem wojny

6 sierpnia 1914 roku marszałek polny lord Herbert Kitchener objął urząd brytyjskiego ministra wojny. Nominację otrzymał dzień wcześniej, a teraz zastąpił w ministerstwie premiera Herberta Henry’ego Asquitha, który kierował resortem od 30 marca 1914 roku.

Premier w ministerstwie wojny

Asquith przejął ministerstwo wojny wiosną 1914 roku po dymisji Johna Seely’ego. Seely musiał odejść po tzw. incydencie w Curragh, gdy część oficerów stacjonujących w Irlandii zapowiedziała, że nie wykona rozkazu użycia siły wobec protestantów z Ulsteru, sprzeciwiających się irlandzkiej autonomii. W czasie pokoju premier mógł łączyć obie funkcje. Z chwilą wybuchu wojny stało się to niemożliwe, a prasa i opinia publiczna domagały się, by resortem pokierował Kitchener.

Bohater imperium

Kitchener był najsłynniejszym żołnierzem Wielkiej Brytanii. Zasłynął zwycięstwem w bitwie pod Omdurmanem w Sudanie w 1898 roku, dowodził w wojnie burskiej, a później armią w Indiach. W chwili wybuchu wojny przebywał akurat w Anglii na urlopie z Egiptu, gdzie pełnił funkcję brytyjskiego konsula generalnego. Jako czynny oficer w rządzie był rzadkim wyjątkiem w brytyjskiej tradycji politycznej.

Wojna na lata

Kitchener od razu wyróżnił się trzeźwą oceną sytuacji. Większość polityków i wojskowych spodziewała się krótkiej wojny, zakończonej przed Bożym Narodzeniem. Nowy minister przewidywał, że potrwa ona co najmniej trzy lata, a Wielka Brytania będzie potrzebowała armii liczącej miliony żołnierzy. Już 7 sierpnia ogłosił apel o pierwszych sto tysięcy ochotników. Z kolejnych naborów powstały tzw. Nowe Armie, a jego wizerunek z plakatu z hasłem „Lord Kitchener Wants You” stał się jednym z symboli wojny.

Znaczenie

Kitchener kierował ministerstwem wojny do czerwca 1916 roku. Z czasem jego pozycja słabła, zwłaszcza po kryzysie amunicyjnym w 1915 roku i niepowodzeniu operacji w Dardanelach. Zginął 5 czerwca 1916 roku, gdy krążownik HMS Hampshire, którym płynął z misją do Rosji, zatonął na minie u wybrzeży Orkadów. Jego największym osiągnięciem pozostało zbudowanie masowej armii ochotniczej, która w kolejnych latach walczyła na wszystkich frontach.