Francusko-brytyjska konwencja morska

6 sierpnia 1914 roku w Londynie Francja i Wielka Brytania zawarły konwencję morską, która określała zasady współpracy obu flot w czasie wojny. Najważniejsze postanowienie dotyczyło Morza Śródziemnego: ogólne kierownictwo operacji morskich w tym rejonie powierzono Francji, a dowódcą połączonych sił sojuszniczych został francuski admirał Augustin Boué de Lapeyrère.

Podział mórz

Konwencja potwierdzała podział zadań uzgodniony jeszcze przed wojną. Od 1912 roku główne siły francuskiej floty skupiały się na Morzu Śródziemnym, a brytyjska Royal Navy koncentrowała się na Morzu Północnym i w kanale La Manche, gdzie brała też na siebie obronę północnych wybrzeży Francji. Brytyjskie okręty pozostające na Morzu Śródziemnym miały od teraz działać pod ogólnym kierownictwem francuskim.

Na Morzu Śródziemnym aliantom przeciwstawiała się austro-węgierska flota, stacjonująca na Adriatyku, oraz niemiecka Dywizja Śródziemnomorska z krążownikiem liniowym Goeben i krążownikiem Breslau. Dla Francji najważniejsze było bezpieczeństwo transportów wojsk z Afryki Północnej, które miały wesprzeć armię na froncie zachodnim.

Pierwsze tygodnie

Początki współpracy nie były udane. Zanim konwencja zaczęła w pełni działać, niemieckie okręty Goeben i Breslau wymknęły się brytyjskim eskadrom i 10 sierpnia dotarły do Dardaneli. Ucieczka ta miała poważne konsekwencje polityczne, a brytyjscy dowódcy, w tym kontradmirał Ernest Troubridge, musieli się z niej tłumaczyć przed sądem wojennym. Połączone siły pod dowództwem Boué de Lapeyrère’a skupiły się następnie na blokowaniu floty austro-węgierskiej w Adriatyku. 16 sierpnia u wybrzeży Czarnogóry zatopiły austro-węgierski krążownik SMS Zenta.

Znaczenie

Konwencja z 6 sierpnia była pierwszym formalnym porozumieniem wojskowym Francji i Wielkiej Brytanii w tej wojnie. Pokazywała, że sojusznicy dzielą się odpowiedzialnością za poszczególne akweny, zamiast działać osobno. Po przystąpieniu Włoch do wojny w 1915 roku zasady współpracy na Morzu Śródziemnym zostały zmienione w nowej konwencji, obejmującej także flotę włoską.