HMS Amphion zatopiony na minie

6 sierpnia 1914 roku około godziny 6:30 rano brytyjski krążownik zwiadowczy HMS Amphion wszedł na miny postawione dwa dni wcześniej przez niemiecki okręt Königin Luise. Zatonął w ciągu kilkunastu minut. Był pierwszym okrętem Royal Navy utraconym w I wojnie światowej, zaledwie półtorej doby po przystąpieniu Wielkiej Brytanii do wojny.

Pułapka po zwycięstwie

Dzień wcześniej Amphion prowadził okręty 3 Flotylli Niszczycieli z Harwich, które zatopiły stawiacz min Königin Luise. Brytyjczycy uratowali część niemieckiej załogi i umieścili jeńców na pokładzie krążownika. Niemiecki okręt zdążył jednak postawić zagrodę minową na szlakach żeglugowych u wschodnich wybrzeży Anglii. Ówczesne kroniki umiejscawiały katastrofę w pobliżu Great Yarmouth, inne źródła mówią o wodach naprzeciw wybrzeża Suffolk.

Dwie eksplozje

Wracając rano do bazy, Amphion przepłynął przez pole minowe. Po pierwszej eksplozji, która zniszczyła dziób okrętu, dowódca wydał rozkaz opuszczenia pokładu, a towarzyszące niszczyciele podeszły, by zabrać rozbitków. Wtedy okręt uderzył w drugą minę. Wybuch zdetonował amunicję w przedniej części krążownika, a jego szczątki spadły nawet na pokłady pobliskich niszczycieli. Amphion szybko poszedł na dno.

Zginęło około 150 marynarzy brytyjskich. Śmierć poniosła też większość niemieckich jeńców z Königin Luise, uwięzionych na pokładzie okrętu, który dzień wcześniej ich uratował.

Znaczenie

Zatonięcie Amphiona było dla Royal Navy bolesną lekcją już w pierwszych dniach wojny. Pokazało, że miny, tanie i łatwe do postawienia, mogą zniszczyć nawet nowoczesny okręt wojenny. Brytyjska marynarka musiała szybko rozbudować siły trałowe, a wojna minowa na Morzu Północnym stała się jednym z najbardziej niebezpiecznych aspektów wojny na morzu przez kolejne cztery lata.