Początek bitwy na górze Cer i nad Jadarem

Ówczesne kroniki wojny odnotowują 17 sierpnia 1914 roku jako początek bitwy na górze Cer i nad rzeką Jadar w zachodniej Serbii. Pierwsze starcia na zboczach Ceru wybuchły już w nocy z 15 na 16 sierpnia, a w kolejnych dniach walki objęły cały rejon, stając się jedną z najważniejszych bitew pierwszych tygodni wojny.

Odpowiedź na inwazję

Kilka dni wcześniej wojska Austro-Węgier przekroczyły Drinę i Sawę, rozpoczynając inwazję na Serbię. Naczelny wódz serbski, wojewoda Radomir Putnik, rozpoznał, że główne uderzenie idzie od zachodu, przez dolinę Jadaru. Skierował tam 2 Armię generała Stepy Stepanovicia, która po forsownym marszu dotarła w rejon góry Cer.

Cer to pasmo zalesionych wzgórz, górujące nad doliną Jadaru i drogami, którymi posuwały się austro-węgierskie kolumny. Kto kontrolował jego grzbiety, panował nad okolicą. Serbowie zaatakowali, zanim przeciwnik zdążył się na nich umocnić.

Walka w lasach i na wzgórzach

Starcia miały gwałtowny i chaotyczny przebieg. Walczono w nocy, w lasach, na stromych zboczach, często na bagnety. Serbscy żołnierze, doświadczeni w wojnach bałkańskich z lat 1912–1913, dobrze znali teren i umiejętnie wykorzystywali to, że austro-węgierskie kolumny były rozproszone i nie wspierały się nawzajem. Po kilku dniach walk szala zaczęła przechylać się na stronę Serbów.

Zwycięstwo

19 sierpnia morale wojsk austro-węgierskich się załamało, a do 24 sierpnia wycofały się one za Drinę i Sawę. Serbia odniosła pierwsze zwycięstwo aliantów w I wojnie światowej, a Stepanović otrzymał za nie najwyższy stopień wojewody.