Włosi zajmują Elbasan

7 października 1918 roku wojska włoskie zajęły Elbasan, główne miasto środkowej Albanii, leżące w dolinie rzeki Shkumbin. Według komunikatu włoskiego naczelnego dowództwa weszły do niego o 14.30, po przełamaniu uporczywego oporu austro-węgierskich straży tylnych. Tę samą datę podaje brytyjska chronologia wojny. W niektórych opracowaniach pojawiają się inne daty, 30 września lub 8 października, ale współczesne komunikaty wojenne wskazują 7 października.

Marsz na Elbasan był częścią pościgu, który Włosi rozpoczęli 1 października, gdy po wyjściu Bułgarii z wojny austro-węgierska Grupa Armii Albania zaczęła się wycofywać. Po odzyskaniu Beratu prawe skrzydło włoskiego XVI Korpusu ruszyło na północ doliną rzeki Devoll, a lewe szło przez nadmorską równinę na Lushnję i Kavaję. 6 października Włosi doszli do Shkumbinu w pobliżu mostu Nova i w rejonie Murikjani na południowy zachód od Elbasanu. Po południu, biorąc wielu jeńców, opanowali wzgórza na wschód od Murikjani, a następnego dnia weszli do miasta. Brytyjska historia oficjalna kampanii macedońskiej (Falls) pisze krótko, że Włosi zajęli Elbasan bez oporu. Włoskie komunikaty mówią o walkach, ale tylko ze strażami tylnymi, które osłaniały odwrót.

Elbasan leżał na starym szlaku z Macedonii nad Adriatyk. Na przełomie stycznia i lutego 1916 roku zajęli go Bułgarzy, którzy wiosną tego roku oddali go Austriakom. Włosi od dawna uważali go za część swojej strefy wpływów. Latem 1918 roku dowódca XVI Korpusu, generał Giacinto Ferrero, zgodził się współdziałać z Francuzami w ofensywie w Albanii tylko pod warunkiem, że zdobycze, przede wszystkim Elbasan, przypadną Włochom. Teraz miasto dostało się w ich ręce niemal bez walki.

Z Elbasanu włoskie kolumny ruszyły przez przełęcz Krabe na Tiranę, a inne oddziały przeprawiły się przez dolny Shkumbin i szły na Kavaję i Durrës. Włoskie i brytyjskie samoloty bombardowały kolumny cofające się drogą do Durrës. Na wschodzie, w górach przy granicy z Macedonią, nacierali Serbowie, którzy w tych dniach zajęli Debar.