Włosi zajmują Szkodrę

31 października 1918 roku wojska włoskie weszły do Szkodry, głównego miasta północnej Albanii, które od stycznia 1916 roku było w rękach austro-węgierskich. Nie były tam jednak pierwsze. Według meldunku włoskiego naczelnego dowództwa, który 5 listopada przytoczył w depeszy do ambasadora w Paryżu minister spraw zagranicznych Sidney Sonnino, już 30 października nową część miasta zajął pułk jugosłowiański pod dowództwem serbskiego pułkownika Ristića. Austriacy trzymali się wtedy jeszcze w starym mieście i wysadzili most na rzece Bunie. 31 października Włosi po walce wkroczyli do starej Szkodry i zatknęli włoską flagę na zamku górującym nad miastem. Brytyjska chronologia wojny notuje pod tą datą odzyskanie Szkodry przez Włochów. Część włoskich opracowań podaje, że 31 października wojska stanęły dopiero przed miastem, ostrzelały umocnienia na górze Tarabosh i weszły do Szkodry 1 listopada.

Serbowie przyszli od wschodu. Po wyjściu Bułgarii z wojny serbskie dowództwo wysłało przez północną Albanię oddział pułkownika Dragutina Milutinovicia, nazwany wojskami szkoderskimi, który miał wyzwolić Czarnogórę. Dla Belgradu Szkodra miała jednak także znaczenie polityczne. Serbia i Czarnogóra od dawna chciały tego miasta, a w latach 1913 i 1915 zajmowali je Czarnogórcy.

Spotkanie sojuszników w Szkodrze nie przebiegło gładko. Według włoskiego meldunku serbski pułkownik nie pozwolił wywiesić włoskiej flagi na ratuszu obok albańskiej i serbskiej, a dowódcy włoskiego XVI Korpusu, generałowi Giacintowi Ferrerowi, oświadczył, że ma rozkaz objąć dowództwo w Szkodrze w imieniu Serbii. Ferrero odpowiedział, że bez rozkazu przełożonych nie może uznać serbskiej okupacji miasta, które mocarstwa przyznały Albanii. Według uzgodnień, na które powoływali się Włosi, północną Albanię miały zajmować wojska włoskie, a samą Szkodrę wspólna załoga włoska, francuska i brytyjska, bez Serbów. 5 listopada Sonnino poskarżył się francuskiemu ministrowi spraw zagranicznych, Stéphenowi Pichonowi, że obecność Serbów w Szkodrze łamie zawarte umowy, a Pichon przyznał mu rację.

Spór był zapowiedzią rywalizacji Włoch i nowego państwa jugosłowiańskiego o wpływy w Albanii i na Adriatyku. Według meldunku przekazanego Włochom kilka dni później generał Louis Franchet d’Espérey kazał Serbom wycofać się ze Szkodry i dołączyć do głównych sił na wschodzie. Wkrótce Szkodrę objęła międzysojusznicza okupacja, w której obok Włochów główną rolę odgrywali Francuzi. Austro-węgierska Grupa Armii Albania cofała się tymczasem przez Czarnogórę do Kotoru. Kilka dni później, po rozejmie w Villa Giusti, walki w Albanii się skończyły.