Wolfe Murray szefem Imperialnego Sztabu Generalnego

Pod koniec października 1914 roku generał sir James Wolfe Murray został szefem Imperialnego Sztabu Generalnego, zastępując zmarłego 25 października generała Charlesa Douglasa. Brytyjska chronologia wojny podaje datę 26 października. W innych zestawieniach jako początek jego urzędowania figuruje 25 października, czyli dzień śmierci poprzednika, albo 30 października.

Wolfe Murray urodził się w 1853 roku. Był oficerem artylerii i przez większość kariery zajmował się pracą sztabową i administracyjną. Walczył w drugiej wojnie burskiej, w latach 1904–1907 odpowiadał w Radzie Armii za uzbrojenie jako Master-General of the Ordnance, a następnie dowodził dywizją w Indiach. W maju 1914 roku objął dowództwo wojsk brytyjskich w Afryce Południowej.

Na nowym stanowisku miał bardzo niewiele do powiedzenia. Minister wojny lord Herbert Kitchener kierował sprawami armii osobiście i nie dzielił się władzą ze sztabem. Wolfe Murray, człowiek uprzejmy i skrupulatny, ale nieśmiały wobec Kitchenera i polityków, nie próbował tego zmienić. Na posiedzeniach Rady Wojennej zwykle milczał, zostawiając sprawy strategii ministrowi. Według przekazów pierwszy lord Admiralicji Winston Churchill nadał mu drwiący przydomek „Owca” („Sheep”).

Brak niezależnego sztabu generalnego był jedną ze słabości brytyjskiego dowodzenia w pierwszym roku wojny, co wyszło na jaw przy planowaniu operacji w Dardanelach. 26 września 1915 roku Wolfe Murraya zastąpił generał sir Archibald Murray, a w grudniu 1915 roku szefem sztabu został generał William Robertson, który wywalczył dla tego stanowiska znacznie większe uprawnienia. Wolfe Murray objął później Dowództwo Wschodnie w Anglii. Zmarł w 1919 roku.