Zatonięcie krążownika Yorck

Nad ranem 4 listopada 1914 roku niemiecki krążownik pancerny Yorck wszedł na dwie miny na podejściu do Wilhelmshaven i zatonął. Były to miny niemieckie, z zagrody chroniącej ujście Jade przed brytyjskimi okrętami.

Yorck należał do typu Roon i wszedł do służby w 1905 roku. Przed wojną odstawiono go do rezerwy, ale po wybuchu wojny wrócił do czynnej służby w Kaiserliche Marine. 3 listopada nie brał udziału w wypadzie krążowników liniowych pod Yarmouth, lecz wraz z innymi okrętami ubezpieczał ich drogę powrotną. Wieczorem, gdy nad ujściem Jade zaległa gęsta mgła, zakotwiczył na redzie Schillig, na zewnątrz zagród minowych.

Dowódca krążownika, komandor Waldemar Pieper, postanowił nie czekać do rana i wykorzystać chwilową poprawę widoczności, by wejść do portu. Pilot odmówił wzięcia odpowiedzialności za prowadzenie okrętu we mgle przez rejon pól minowych, ale Pieper wydał rozkaz podniesienia kotwicy na własną odpowiedzialność. Około 4.10 Yorck, zniesiony z toru wodnego, wszedł na pierwszą minę. Próbując wrócić na kurs, trafił na drugą. Okręt przewrócił się i zatonął na płytkiej wodzie, między Horumersiel a Hooksiel. Część marynarzy ocalała, chroniąc się na wystającym z wody wraku.

Liczba ofiar różni się w zależności od źródła. Źródła niemieckie podają najczęściej 336 zabitych i 381 uratowanych, głównie przez okręt obrony wybrzeża Hagen. W części opracowań pojawia się liczba 235 zabitych, a niektórzy autorzy podają jeszcze wyższe straty.

W grudniu 1914 roku sąd wojenny w Wilhelmshaven skazał Piepera na dwa lata więzienia za niewykonanie rozkazów i niedbalstwo, które doprowadziło do śmierci ludzi. Kary nie odbył w całości. Jako ekspert artyleryjski został wysłany do Turcji, gdzie potrzebował go admirał Wilhelm Souchon, a w grudniu 1915 roku cesarz Wilhelm II ułaskawił go. Wrak Yorcka przez dziesięciolecia zagrażał żegludze w ujściu Jade. Ostatnie jego pozostałości usunięto dopiero w 1983 roku.