Belgia zrywa stosunki dyplomatyczne z Niemcami

4 sierpnia 1914 roku, gdy do Brukseli dotarła wiadomość, że wojska niemieckie przekroczyły granicę w Gemmenich, belgijski rząd zerwał stosunki dyplomatyczne z Niemcami. Minister spraw zagranicznych Julien Davignon poinformował niemieckiego posła Clausa von Below-Saleskego, że od tego dnia Belgia nie uznaje jego statusu dyplomatycznego i nie utrzymuje z nim oficjalnych stosunków.

Do noty dołączono paszporty potrzebne do wyjazdu posła i personelu poselstwa. Był to tradycyjny, formalny sposób zerwania stosunków między państwami. Below-Saleske potwierdził odbiór noty i powierzył opiekę nad niemieckim poselstwem w Brukseli swojemu koledze, posłowi Stanów Zjednoczonych. Jeszcze tej samej nocy opuścił Belgię.

Belgia także musiała zadbać o swoich obywateli i interesy w Niemczech. Davignon zwrócił się do rządu Hiszpanii, neutralnej w tym konflikcie, z prośbą, by jej ambasador w Berlinie przejął opiekę nad sprawami belgijskimi. Belgijski poseł w Berlinie otrzymał polecenie, by zażądać wydania paszportów i wracać do kraju.

Zerwanie stosunków zamykało krótką historię niemieckich żądań wobec Belgii. Dwa dni wcześniej Niemcy postawiły ultimatum, 3 sierpnia Belgia je odrzuciła, a 4 sierpnia rano niemiecka armia wkroczyła na jej terytorium. Tego samego dnia rząd w Brukseli zwrócił się o pomoc do państw gwarantujących belgijską neutralność. Zbrojny opór i dyplomatyczne zerwanie z Niemcami sprawiły, że Belgia, choć formalnie neutralna, stała się jedną ze stron wojny.