Czarnogóra zrywa stosunki z Niemcami i jest z nimi w stanie wojny

8 sierpnia 1914 roku Królestwo Czarnogóry zerwało stosunki dyplomatyczne z Niemcami, a między oboma państwami zaczął się stan wojny. Taką datę podają ówczesne kroniki wojny. Inne źródła wskazują na 9 lub 12 sierpnia. Różnice wynikają między innymi z tego, że Czarnogóra posługiwała się kalendarzem juliańskim, a wiadomości z Cetynii docierały do europejskich stolic z opóźnieniem.

Kilka dni wcześniej Czarnogóra wypowiedziała wojnę Austro-Węgrom, stając u boku Serbii. Zerwanie z Niemcami było naturalną konsekwencją tej decyzji. Niemcy były najbliższym sojusznikiem Wiednia, a od 1 sierpnia prowadziły wojnę z Rosją, tradycyjną protektorką Czarnogóry. Król Mikołaj I jednoznacznie opowiedział się więc po stronie Ententy.

Z wojskowego punktu widzenia stan wojny z Niemcami niewiele zmieniał. Oba kraje nie miały wspólnej granicy, a czarnogórska armia walczyła wyłącznie z wojskami austro-węgierskimi w Hercegowinie i nad Zatoką Kotorską. Podobnie jak dwa dni wcześniej w przypadku Serbii, deklaracja miała przede wszystkim znaczenie polityczne: mała bałkańska monarchia stawała się pełnoprawnym uczestnikiem wojny europejskiej.

Niemieckie wojska pojawiły się na Bałkanach dopiero jesienią 1915 roku, gdy wspólnie z Austro-Węgrami i Bułgarią uderzyły na Serbię. Czarnogóra padła kilka tygodni później. W styczniu 1916 roku wojska austro-węgierskie zdobyły Lovćen i Cetynię, a kraj skapitulował.