Delcassé ministrem spraw zagranicznych Francji

26 sierpnia 1914 roku, w przebudowanym rządzie René Vivianiego, ministrem spraw zagranicznych Francji został Théophile Delcassé. Zastąpił Gastona Doumergue’a, który kierował dyplomacją zaledwie od 3 sierpnia, a teraz przeszedł do ministerstwa kolonii. Była to część szerszej zmiany w rządzie, w której stanowisko stracił też minister wojny Messimy.

Architekt porozumienia z Brytanią

Delcassé, radykalny deputowany z departamentu Ariège, był już ministrem spraw zagranicznych w latach 1898–1905. Zaczynał w trudnym momencie: incydent w Faszodzie postawił Francję i Wielką Brytanię na krawędzi wojny. Delcassé wycofał się z tego sporu, a następnie konsekwentnie zbliżał Francję do Londynu. W 1904 roku doprowadził do zawarcia Entente cordiale, porozumienia kończącego kolonialne spory obu państw. Zabiegał też o uznanie przez Włochy francuskich interesów w Maroku. W 1905 roku, podczas pierwszego kryzysu marokańskiego, pod naciskiem Niemiec musiał ustąpić. Później był ministrem marynarki, a w latach 1913–1914 ambasadorem w Petersburgu.

Dyplomacja wojenna

Powrót Delcassé był wyraźnym sygnałem, że Francja stawia na ścisłą współpracę z Wielką Brytanią i Rosją. Już 5 września 1914 roku trzy mocarstwa podpisały w Londynie porozumienie, w którym zobowiązały się nie zawierać odrębnego pokoju z Niemcami. Delcassé zabiegał też o przeciągnięcie Włoch na stronę Ententy, co udało się wiosną 1915 roku traktatem londyńskim. Nie zdołał natomiast zapobiec przystąpieniu Bułgarii do wojny po stronie państw centralnych i w październiku 1915 roku ustąpił ze stanowiska.