Dimitrios Gunaris premierem Grecji

9 marca 1915 roku król Grecji Konstantyn I powierzył urząd premiera Dimitriosowi Gunarisowi. Nowy rząd został zaprzysiężony 10 marca, czyli 25 lutego według kalendarza juliańskiego, którego Grecja wtedy używała. Ta data figuruje w greckich wykazach jako początek jego urzędowania. Trzy dni wcześniej do dymisji podał się Elefterios Wenizelos, gdy król odrzucił jego plan udziału Grecji w operacji w Dardanelach.

Nowy premier

Według greckich źródeł król szukał najpierw szefa rządu wśród byłych premierów, ale zarówno Aleksandros Zaimis, jak i Stefanos Skuludis odmówili. Wybór padł na 48-letniego Gunarisa, polityka młodszego pokolenia. Urodzony w 1867 roku w Patras, studiował prawo w Atenach, a potem w Niemczech, Anglii i Francji. Do parlamentu wszedł w 1902 roku i należał do grupy reformatorów zwanych „Japończykami”, którzy domagali się uporządkowania finansów państwa. W 1908 roku został ministrem finansów w rządzie Jeorjosa Theotokisa. Po dojściu Wenizelosa do władzy znalazł się w opozycji i wyrósł na jednego z jego głównych przeciwników.

W nowym gabinecie Gunaris objął także ministerstwo wojny. Sprawami zagranicznymi pokierował Jeorjos Zografos, a ministrem marynarki został Nikolaos Stratos. Rząd nie miał oparcia w parlamencie, w którym większość należała do Partii Liberalnej Wenizelosa. Postanowiono więc rozwiązać izbę i przeprowadzić nowe wybory, w których po raz pierwszy mieli głosować mieszkańcy ziem zdobytych w wojnach bałkańskich.

Neutralność z zastrzeżeniami

Rząd ogłosił, że będzie kontynuował politykę przyjętą na początku wojny: neutralność, z uznaniem jednak zobowiązań wynikających z sojuszu z Serbią. Posłowie Ententy w Atenach przyjęli to chłodno, bo w komunikacie zabrakło jakiejkolwiek wzmianki o ich państwach. Zografos zapewnił więc stolice Ententy, że nowy gabinet nie zamierza odchodzić od przyjaznej im postawy, a od poprzedniego różni się tylko oceną ryzyka natychmiastowego wejścia do wojny. 12 kwietnia posłowie Ententy ponowili obietnicę nabytków w Azji Mniejszej, a dwa dni później rząd Gunarisa zaproponował udział w wojnie z Turcją pod warunkiem gwarancji integralności terytorialnej Grecji. Alianci nie podjęli tej propozycji.

Krótkie rządy

Wybory odbyły się dopiero 13 czerwca 1915 roku, bo trzeba było przygotować listy wyborców w nowych prowincjach. Wygrali je zdecydowanie liberałowie Wenizelosa. Ciężka choroba króla opóźniła jednak zwołanie parlamentu i Gunaris pozostał u władzy do sierpnia, kiedy Wenizelos ponownie objął urząd premiera. Spór między zwolennikami króla a wenizelistami przerodził się w schizmę narodową, a Gunaris stał się jednym z przywódców obozu rojalistów. Po wojnie, w latach 1921–1922, jeszcze raz stał na czele rządu. Po klęsce Grecji w wojnie z Turcją został oskarżony o zdradę stanu, skazany na śmierć i 28 listopada 1922 roku rozstrzelany.