Drugi rajd na Ramsgate

W nocy z 26 na 27 kwietnia 1917 roku kilka niemieckich torpedowców z Flandrii, w praktyce nowoczesnych niszczycieli, podeszło od strony morza do Ramsgate na wybrzeżu hrabstwa Kent i ostrzelało miasto. Brytyjska chronologia wojny nazywa tę akcję drugim niemieckim rajdem niszczycieli na Ramsgate. Pierwszym był wypad z 17 na 18 marca, kiedy Niemcy ostrzelali Ramsgate i sąsiednie Broadstairs. Wspomnienia wiceadmirała Reginalda Bacona, dowódcy sił w Dover, i miejscowa prasa datują ostrzał na wczesne godziny 27 kwietnia.

Po klęsce w cieśninie

Tydzień wcześniej, w nocy z 20 na 21 kwietnia, brytyjskie lidery Swift i Broke zatopiły w Cieśninie Kaletańskiej dwa niemieckie torpedowce. Po tej porażce okręty z Flandrii przestały zapuszczać się w głąb cieśniny i szukały łatwiejszych celów na jej obrzeżach. W nocy z 24 na 25 kwietnia ostrzelały Dunkierkę i zatopiły francuski niszczyciel Étendard, który zginął z całą załogą. Dwie noce później uderzyły na Ramsgate, port u wejścia na kotwicowisko Downs, gdzie gromadziły się statki płynące wzdłuż wybrzeża do Londynu i z powrotem.

Ostrzał

Ostrzał trwał krótko. Według komunikatu Admiralicji kilka nieprzyjacielskich niszczycieli otworzyło od strony morza ogień w kierunku Ramsgate, ale Brytyjczycy natychmiast odpowiedzieli i przepędzili napastników, choć ci zdążyli wystrzelić wiele pocisków. Według ówczesnych komunikatów wystrzelili około stu pocisków. Miejscowa gazeta „Thanet Advertiser” pisała później nawet o około trzystu, wystrzelonych w niespełna dziesięć minut. Do niemieckich okrętów strzelał monitor Marshal Ney, który od 2 kwietnia pełnił służbę strażnika przy Ramsgate, oraz nowe baterie dział kalibru 152 mm na przylądkach North Foreland i Foreness, ukończone niedawno. Tym razem do walki nie weszły uzbrojone kutry rybackie z Ramsgate.

Według komunikatu dowództwa sił obrony kraju (Home Forces) zginęli mężczyzna i kobieta, a ranni zostali mężczyzna i dwie kobiety. Bacon w swoich wspomnieniach pisał o dwóch zabitych i dwóch lub trzech rannych cywilach. Miejscowa prasa podała nazwiska ofiar: zginął 61-letni John Hobday, zabity we własnym domu, a pocisk, który trafił w dach domu przy Upper Dumpton Park Drive, śmiertelnie ranił 22-letnią Ivy Thorncroft. Uszkodzonych zostało 21 domów i dwie stajnie, zginął też koń.

Ostatni rajd na Downs w 1917 roku

Dla Bacona rajd był potwierdzeniem, że nowe działa zniechęcają Niemców. Pisał, że nie spodobał im się ogień dział kalibru 152 mm. Zaproponował Admiralicji dalsze przyciemnienie świateł nawigacyjnych w rejonie Downs: zgaszenie latarni Gull i świateł na boi oznaczających wraki, przyciemnienie świateł na mieliznach Goodwin i na molo w Deal, przesłonięcie latarni North Foreland z wyjątkiem wąskiego sektora wskazującego tor wodny. Admiralicja natychmiast się zgodziła. Niemieckie okręty nie miały odtąd na morzu prawie żadnych punktów orientacyjnych, a brytyjskie, znające wody kotwicowiska, mogły po nim bezpiecznie pływać.

Jednocześnie Bacon zmienił nocne patrole w cieśninie. Niszczyciele pływały odtąd grupami po cztery, a lidery po dwa lub trzy, po ściśle wyznaczonych liniach i w ustalonym rytmie, tak by patrole nigdy się nie spotykały. Każdy napotkany niszczyciel można było więc atakować bez wywoływania go sygnałem, co w poprzednich rajdach kosztowało Brytyjczyków cenne sekundy. Według Bacona monitor Marshal Ney, nowe baterie i przedłużenie sieci przy północnym krańcu mielizn Goodwin powstrzymały dalsze rajdy na jego rejon w 1917 roku. Ostrzał Ramsgate był ostatnim wypadem niemieckich torpedowców na Downs i wybrzeże Thanet w tym roku.