Niemiecka kawaleria u bram Lille

27 sierpnia 1914 roku brytyjska kronika wojny odnotowała, że Lille, wielkie przemysłowe miasto na północy Francji, zostało zajęte przez niemiecką kawalerię. Rzeczywistość była bardziej złożona. Pod koniec sierpnia miasto rzeczywiście zostało bez obrony, a w jego okolicach pojawiały się niemieckie patrole konne. Stałą okupację Niemcy rozpoczęli jednak dopiero w październiku, po krótkim oblężeniu.

Miasto otwarte

Lille leżało tuż przy granicy belgijskiej i było otoczone pierścieniem przestarzałych fortów. Już na początku sierpnia rząd francuski ogłosił je miastem otwartym, czyli takim, którego nie zamierzano bronić. Po klęskach w bitwach granicznych dowództwo przez kilka dni próbowało jeszcze przygotować miasto do obrony, ale 24 sierpnia minister wojny potwierdził wcześniejszą decyzję. Wojsko i urzędy opuściły Lille w pośpiechu i nieładzie, pozostawiając broń, sprzęt i zapasy.

W tych dniach na południe od Lille maszerowało prawe skrzydło niemieckiej 1 Armii. Według francuskich relacji osłaniający je korpus kawalerii generała Georga von der Marwitza przeszedł około 10 kilometrów od linii fortów, a ułanów widywano w okolicznych miejscowościach. Wiadomości o nich, powtarzane przez uciekinierów, łatwo zamieniały się w pogłoski o zajęciu samego miasta.

Wrzesień i październik

Pierwszy większy oddział niemiecki wkroczył do Lille 2 września. Według lokalnych źródeł liczył kilka tysięcy żołnierzy, pozostał w mieście przez trzy dni, a członków władz miejskich przetrzymywano jako zakładników. Potem Niemcy odeszli na południe, w stronę Marny.

Po bitwie nad Marną front przesunął się na północ. Na początku października wojska niemieckie otoczyły Lille, bronione już tylko przez niewielki garnizon. Po ciężkim bombardowaniu, które zniszczyło setki domów w centrum, obrońcy skapitulowali (źródła podają 12 lub 13 października), a 13 października Niemcy wkroczyli do miasta. Lille pozostało pod okupacją aż do października 1918 roku.