Zatopienie statku szpitalnego Dover Castle

26 maja 1917 roku około 11 przed południem niemiecki okręt podwodny storpedował bez ostrzeżenia brytyjski statek szpitalny Dover Castle. Statek płynął z Malty do Gibraltaru, a stamtąd miał płynąć do Wielkiej Brytanii. Według komunikatu Admiralicji wiózł 632 chorych i rannych, w tym 29 oficerów. Trafiono go około 50 mil na północ od Bône, dzisiejszej Annaby we francuskiej Algierii. Był to kolejny w tej wojnie atak na statek szpitalny, ale tym razem obyło się bez wielkiej tragedii.

Dover Castle był liniowcem towarzystwa Union-Castle, zbudowanym w 1904 roku w stoczni Barclay Curle w Glasgow, o pojemności około 8,3 tysiąca ton rejestrowych brutto. W czasie wojny zarekwirowano go i przebudowano na statek szpitalny, a w latach 1916–1917 pływał po Morzu Śródziemnym. W październiku 1916 roku uratował ponad 300 ludzi z transportowca Franconia, storpedowanego na wschód od Malty.

Pierwsza torpeda zabiła siedmiu palaczy. Według brytyjskich źródeł wybuch zniszczył też trzy szalupy. Statek jednak nie zatonął od razu. Załoga i personel medyczny przenieśli wszystkich rannych do łodzi i na brytyjski niszczyciel Cameleon, a kapitan z niewielką grupą marynarzy został na pokładzie, licząc, że uda się uratować statek. Po mniej więcej godzinie okręt podwodny wystrzelił drugą torpedę. Dover Castle poszedł na dno w trzy minuty. Wszyscy pacjenci ocaleli. Wydana w 1919 roku brytyjska kronika wojny R. P. P. Rowe’a podaje 6 ofiar, nowsze zestawienia 7.

Atakował UC-67, podwodny stawiacz min z niemieckiej flotylli w Puli, dowodzony przez Karla Neumanna. Wcześniej Neumann dowodził UB-40, tym samym, który w kwietniu, już pod innym dowódcą, zatopił w kanale La Manche statek z rannymi Lanfranc. Niemcy od stycznia twierdzili, że Brytyjczycy przewożą na statkach szpitalnych wojsko i amunicję, i zapowiedzieli, że na wodach między Anglią a Francją nie będą ich tolerować. Według rozkazu przytaczanego później przed sądem, od 19 marca 1917 roku niemieckie okręty podwodne mogły atakować statki szpitalne także na innych wodach, jeśli nie spełniały stawianych przez Niemcy warunków.

Po wojnie sprzymierzeni umieścili Neumanna na liście niemieckich zbrodniarzy wojennych. Sądzono go w 1921 roku przed Sądem Rzeszy w Lipsku. Przyznał, że storpedował statek, ale tłumaczył, że wykonywał rozkazy niemieckiego dowództwa marynarki. Sąd uznał, że Neumann wierzył, iż rozkaz był dopuszczalnym odwetem za łamanie przez sprzymierzonych konwencji haskiej, i 4 czerwca 1921 roku go uniewinnił. W kolejnym procesie, tego samego lata, sąd skazał już jednak dwóch oficerów z okrętu podwodnego, który w 1918 roku zatopił statek szpitalny Llandovery Castle i ostrzelał jego szalupy.