Koniec drugiej bitwy pod Iwangrodem

21 lipca 1915 roku zakończyły się dwudniowe walki na zachodnim przedpolu Iwangrodu, czyli twierdzy Dęblin. Rano niemiecki Korpus Landwehry generała Götza von Königa przełamał rosyjską pozycję na wschód od Zwolenia, a po południu Rosjanie zaczęli się cofać na całym odcinku. Brytyjska chronologia wojny zamyka tym dniem drugą bitwę pod Iwangrodem, rozpoczętą dzień wcześniej. Austriacka historia oficjalna nie używa tej nazwy: walki z 20 i 21 lipca opisuje jako jeden z etapów marszu grupy armijnej generała Remusa von Woyrscha od Iłżanki pod Iwangród i nad Wisłę.

Śląska landwehra, która przez cały 20 lipca szturmowała rosyjskie okopy, w nocy zaczęła zyskiwać przewagę. Do rana przebiła front na szerokości około 2 kilometrów. Pod silnym naciskiem rosyjskim koło Policznej natarcie na chwilę stanęło. Wtedy generał Hermann Kövess zawrócił na wschód austro-węgierską 7 Dywizję Kawalerii, wzmocnioną trzema batalionami piechoty, i ta przełamała opór na linii Laski–Bogucin. Po południu zwycięstwo było przesądzone. Woyrsch nakazał bezwzględny pościg, aby nie pozwolić Rosjanom ponownie umocnić się przed twierdzą. Silną grupę z brygadą kawalerii landwehry wysłał w stronę mostów na Wiśle pod Nową Aleksandrią, czyli dzisiejszymi Puławami.

Główne siły rosyjskie, czyli XVI Korpus i Korpus Grenadierów 4 Armii, cofnęły się na linię Kozienice–Gniewoszów, tuż przy Wiśle. Już rano Rosjanie wycofali w stronę Ryczywołu i Warki kawalerię, która osłaniała ich odwrót na północnym odcinku. Wieczorem austro-węgierska 9 Dywizja Kawalerii zajęła bez walki opuszczony rosyjski przyczółek pod Ryczywołem nad Radomką. Wśród licznych jeńców tego dnia byli żołnierze pospolitego ruszenia, czyli opołczenia, należący do załogi Iwangrodu. Następnego dnia z przechwyconych i odczytanych rosyjskich depesz radiowych Austriacy i Niemcy dowiedzieli się, że 21 lipca XVI Korpus dostał rozkaz zniszczenia linii kolejowej aż do fortów twierdzy i odejścia o dziesiątej wieczorem.

Rosjanie nie zamierzali stoczyć tu rozstrzygającej bitwy. Od początku lipca ich dowództwo przygotowywało oddanie lewego brzegu Wisły, z wyjątkiem przyczółków, a pozycje pod Zwoleniem i Policzną miały przede wszystkim zatrzymać przeciwnika z dala od twierdzy. Wojska Woyrscha oczyściły jednak w kilka dni cały obszar od Iłżanki po Pilicę i stanęły nad Wisłą. Teraz miały ją przekroczyć. Pod koniec lipca landwehra sforsowała rzekę na północ od twierdzy, pod Ryczywołem, a Austro-Węgrzy zostali pod Iwangrodem, by zamknąć go od zachodu.