Nalot sterowców na dzielnicę teatrów

Wieczorem 13 października 1915 roku niemiecki sterowiec marynarki L 15 kapitanlejtnanta Joachima Breithaupta przeleciał nad samym środkiem Londynu. Około 21.35 zaczął zrzucać bomby w okolicy Covent Garden i ulicy Strand, w sercu dzielnicy teatralnej. Jedna bomba spadła na skrzyżowaniu Wellington Street i Exeter Street, przed Lyceum Theatre, i zabiła 17 osób. Był to najkrwawszy nalot sterowców na Wielką Brytanię w 1915 roku. W Anglii przeszedł do historii jako „Theatreland raid”, czyli nalot na dzielnicę teatrów.

Pięć sterowców

Według brytyjskiej historii oficjalnej wojny powietrznej niemieckie dowództwo zamierzało wykorzystać ciemne październikowe noce przede wszystkim do ataku na Liverpool. 13 października pogodę uznano jednak za zbyt niepewną na tak daleki lot i pięć sterowców marynarki, L 11, L 13, L 14, L 15 i L 16, skierowano na Londyn. Była to najliczniejsza wyprawa sterowców przeciw stolicy od pierwszego nalotu w maju. Wystartowały około południa z baz w północnych Niemczech. Brytyjczycy wiedzieli o nich już po godzinie 17 dzięki radiowym stacjom namiarowym. Cztery sterowce przekroczyły wybrzeże hrabstwa Norfolk około 18.30, piąty, L 11, dopiero około 20.25.

Obrona Londynu była już silniejsza niż wiosną. We wrześniu, po nalocie kapitanlejtnanta Heinricha Mathy’ego na City, kierownictwo artylerii przeciwlotniczej stolicy objął admirał Percy Scott. Działa pojawiły się w nowych miejscach, a z Francji sprowadzono działo kalibru 75 mm na podwoziu samochodowym. Dowódcy sterowców meldowali po powrocie, że ogień przeciwlotniczy był znacznie gwałtowniejszy niż wcześniej. Żaden sterowiec nie został jednak trafiony.

Od Strandu do Aldgate

L 15, dla którego był to pierwszy lot nad Anglię, zaatakował najskuteczniej. Breithaupt ominął miasto od zachodu, by przelecieć nad nim z wiatrem, i orientując się według Hyde Parku i Tamizy zaczął bombardowanie w pobliżu Charing Cross. Bomby spadały kolejno na Strand, Aldwych, siedziby dwóch londyńskich korporacji prawniczych, Lincoln’s Inn i Gray’s Inn, Chancery Lane, Hatton Garden, Farringdon Road, a dalej na Finsbury Pavement, Aldgate i Minories. W Aldwych zginęły trzy lub cztery osoby, a 15 zostało rannych. Uszkodzone zostały zabytkowe witraże kaplicy Lincoln’s Inn. Brytyjczycy naliczyli w Londynie 30 bomb z L 15. Zabiły one 28 osób, a 70 raniły.

Breithaupt opisywał później, że nad City reflektory oświetliły sterowiec „jasno jak w dzień”, a wokół niego wybuchały szrapnele. Widział też samoloty próbujące się do niego zbliżyć i wyrzucił cały balast, by wznieść się poza ich zasięg. W rzeczywistości mimo mgły wystartowało tylko pięciu pilotów Royal Flying Corps. Jeden, podporucznik John Slessor, dostrzegł sterowiec w świetle reflektora, ale stracił go w chmurach. Trzech pilotów rozbiło maszyny przy lądowaniu we mgle.

Woolwich, Croydon i Hertford

Pozostałe sterowce trafiły głównie na przedmieścia i prowincję. L 14 kapitanlejtnanta Aloisa Böckera zabłądził daleko na południe i około 21.15 zbombardował obóz wojskowy Otterpool koło Hythe w hrabstwie Kent. Zginęło tam 15 żołnierzy, w większości kanadyjskich artylerzystów. Potem L 14 skierował się na północ i około 23.20 zrzucił bomby na dzielnicę willową w Croydon, zabijając dziewięć osób, wśród nich trzech braci w wieku od 10 do 15 lat.

L 13 Mathy’ego najpierw zboczył nad Guildford, a krótko przed północą zbombardował koszary artylerii i Royal Arsenal w Woolwich. Rannych zostało 13 ludzi, z których jeden później zmarł, ale poważnych szkód nie było, a Mathy sądził, że zaatakował doki Victoria. L 16 oberleutnanta zur See Wernera Petersona wziął rzekę Lea za Tamizę i zbombardował Hertford, gdzie zginęło dziewięć osób. L 11 zrzucił bomby na pola w Norfolku. Wszystkie sterowce wróciły do Niemiec.

Bilans

Według brytyjskiej historii oficjalnej w całym nalocie zginęło 71 osób, a 128 zostało rannych. W stosunku do liczby sterowców i bomb były to największe straty zadane przez jakikolwiek nalot sterowców w czasie wojny. Szkody oszacowano na około 80 tysięcy funtów. Brytyjska chronologia wojny podaje w zaokrągleniu około 200 ofiar, łącząc zabitych i rannych.

Nalot przyspieszył rozbudowę obrony. Ustawiono wokół Londynu dwa pierścienie reflektorów, a część z nich zamontowano na tramwajach, które można było szybko wysłać na wyznaczone pozycje. Był to ostatni nalot sterowców na Anglię w 1915 roku. Następna wyprawa ruszyła dopiero w nocy z 31 stycznia na 1 lutego 1916 roku, a jej celem były Midlands.