TheGreatWar.pl
← Oś czasu

Oznaczenia na brytyjskich samolotach

Kategoria:
Wojsko
Front:
Front zachodni
Data:
12 listopada 1914
Autor:
Natalia
Tagi:
lotnictwo, Royal Flying Corps, Wielka Brytania, Francja

12 listopada 1914 roku, według brytyjskiej kroniki wojny, wydano rozkaz, by wszystkie samoloty Royal Flying Corps nosiły znaki rozpoznawcze. Tą datą opatrzony jest rozkaz dzienny, który według części opracowań wprowadził na brytyjskich samolotach kokardę z koncentrycznych kół, wzorowaną na znaku lotnictwa francuskiego. Inne źródła za datę jej formalnego przyjęcia uznają dopiero 11 grudnia 1914 roku, a malowanie nowych znaków w eskadrach od 12 grudnia.

Problem był ten sam, który kilka tygodni wcześniej skłonił Niemców do malowania czarnych krzyży. Żołnierze na ziemi, nie umiejąc odróżnić swoich samolotów od nieprzyjacielskich, strzelali do wszystkich. Brytyjczycy zaczęli więc już w pierwszych tygodniach wojny, według części źródeł na mocy rozkazu z końca sierpnia, malować pod dolnymi skrzydłami, a później także na kadłubach flagę brytyjską. Z bliska była dobrze widoczna, ale z większej wysokości i odległości najbardziej rzucał się w oczy czerwony krzyż św. Jerzego, który łatwo było wziąć za niemiecki krzyż. Próbowano jeszcze umieszczać flagę na tarczy, ale i to nie pomogło.

Pod koniec października dowództwo Royal Flying Corps we Francji, na którego czele stał generał David Henderson, zwróciło się do Francuzów z pytaniem, czy nie mieliby nic przeciwko temu, by Brytyjczycy przyjęli podobną kokardę jak ich samoloty. Francuski znak miał niebieski środek, biały pierścień i czerwone obrzeże. Brytyjczycy odwrócili kolejność barw. Rozkaz nakazywał malować na spodzie skrzydeł i na sterze kierunku koncentryczne koła „podobne do tych na francuskich maszynach, ale z odwróconymi barwami, to znaczy czerwone koło wewnątrz niebieskiego pierścienia”, możliwie jak największe. Na końcach skrzydeł, poza kołami, miała się dodatkowo znaleźć niewielka flaga brytyjska.

Lotnictwo marynarki, Royal Naval Air Service, przyjęło pod koniec 1914 roku własny znak: czerwony pierścień z białym środkiem. Nowe oznaczenia wprowadzano stopniowo. Dopiero w czerwcu 1915 roku postanowiono, że kokarda ma się znaleźć także na kadłubach, zamiast flagi, a lotnictwo marynarki przejdzie na ten sam znak co wojsko. W niewiele zmienionej formie kokardę noszą do dziś samoloty brytyjskiego lotnictwa wojskowego.