Worthington-Evans ministrem blokady

18 lipca 1918 roku, według brytyjskiej chronologii wojny, sir Laming Worthington-Evans zastąpił lorda Roberta Cecila jako brytyjski minister blokady. Cecil kierował resortem od jego utworzenia w lutym 1916 roku, przez ponad dwa lata. Amerykański zbiór dokumentów dyplomatycznych Foreign Relations of the United States podaje jako datę zmiany 19 lipca. Różnica jednego dnia wynika zapewne z tego, czy liczyć dzień decyzji, czy objęcia urzędu.

Cecil nie odszedł z rządu. Od 1915 roku był podsekretarzem stanu w Foreign Office, a funkcję ministra blokady pełnił obok tego urzędu. Teraz został zastępcą ministra spraw zagranicznych Arthura Balfoura, z tytułem asystenta sekretarza stanu do spraw zagranicznych. Tego tytułu użył już 29 lipca w Izbie Gmin liberalny poseł Pringle, gdy pytał, czy przed dymisją sekretarza Ministerstwa Blokady nie uchroniła go interwencja ministra spraw zagranicznych i asystenta sekretarza stanu. Bonar Law odpowiedział, że nic mu o tym nie wiadomo. Cecila coraz bardziej zajmowały wtedy plany powołania po wojnie ligi narodów: w maju 1918 roku, za zgodą gabinetu, przesłał prezydentowi Wilsonowi raport rządowej komisji w tej sprawie.

Nowy minister miał 49 lat. Był z wykształcenia radcą prawnym (solicitorem), od 1910 roku konserwatywnym posłem z Colchester, a w 1916 roku dostał tytuł baroneta. Z blokadą miał już do czynienia. W 1916 roku kierował Departamentem Handlu Zagranicznego, który prowadził brytyjską czarną listę firm handlujących z wrogiem, i w imieniu ministra spraw zagranicznych podpisał odpowiedź na amerykański protest w tej sprawie. Od końca 1916 roku był sekretarzem parlamentarnym w Ministerstwie Amunicji. Ministerstwo Blokady nie było jednak już tym samym urzędem co w 1916 roku. Odkąd do wojny przystąpiły Stany Zjednoczone, a w marcu 1918 roku powstał Sojuszniczy Komitet Blokady, coraz więcej decyzji wobec krajów neutralnych zapadało wspólnie z sojusznikami.

Worthington-Evans kierował resortem do stycznia 1919 roku, gdy został ministrem do spraw emerytur. W latach dwudziestych dwukrotnie był ministrem wojny.