Austro-Węgrzy odbijają Syhot

7 października 1914 roku, według brytyjskiej chronologii wojny, wojska austro-węgierskie odzyskały Syhot, stolicę węgierskiego komitatu Marmarosz. Miasto zaledwie kilka dni wcześniej, na początku października, zajęła rosyjska kawaleria, która przeszła przez przełęcze wschodnich Karpat.

Dowództwo austro-węgierskie szybko wzmocniło słabą obronę Marmaroszu. Do grupy generała Árpáda Bothmera, która wycofała się doliną Cisy pod Tiaczów, trafiły nowe bataliony marszowe i baterie artylerii honwedu. Obrońcami Marmaroszu byli w dużej części węgierscy żołnierze honwedu i pospolitego ruszenia. 5 października oddziały pod dowództwem generała Wilhelma Attemsa ruszyły spod Tiaczowa w górę Cisy, z powrotem w stronę Syhotu.

W tym samym czasie od południa, od strony Baia Mare, nadciągały bataliony Legionów Polskich, przyszłej II Brygady, które pod koniec września przewieziono koleją na Węgry. Wieczorem 6 października przy moście na rzece Marze w Berbeşti, na południe od Syhotu, na odpoczywających legionistów niespodziewanie napadł kozacki patrol. Krótka potyczka w ciemnościach zakończyła się wycofaniem Kozaków. Poległo sześciu legionistów. Była to pierwsza walka Legionów w Karpatach Wschodnich.

Wobec nacisku z dwóch stron nieliczne rosyjskie oddziały opuściły Syhot i zaczęły się cofać w stronę przełęczy. Legioniści otrzymali później od węgierskiej młodzieży pamiątkowy sztandar w podziękowaniu za obronę Marmaroszu. W następnych tygodniach wojska austro-węgierskie i legioniści wypierali Rosjan z doliny Cisy i spod przełęczy, a walki przeniosły się na galicyjską stronę Karpat, w rejon Mołotkowa, gdzie 29 października legioniści stoczyli swoją pierwszą wielką bitwę z Rosjanami.