Japonia stawia Niemcom ultimatum

15 sierpnia 1914 roku rząd Japonii wystosował ultimatum do Niemiec. Domagał się natychmiastowego wycofania wszystkich niemieckich okrętów wojennych z wód japońskich i chińskich oraz przekazania Japonii całej niemieckiej dzierżawy Kiautschou w Chinach, z portem Tsingtao, dzisiejszym Qingdao. Niemcy miały odpowiedzieć do południa 23 sierpnia.

Sojusznik Wielkiej Brytanii

Japonia była od 1902 roku związana z Wielką Brytanią sojuszem. Po wybuchu wojny w Europie Londyn zwrócił się do Tokio o pomoc w zwalczaniu niemieckich okrętów na Pacyfiku. Japońskie władze szybko uznały, że wojna daje im wyjątkową okazję. Niemcy były daleko i nie mogły obronić swoich posiadłości w Azji, a przejęcie ich wzmocniłoby pozycję Japonii w Chinach i na Pacyfiku.

Treść ultimatum

Japonia żądała, by Niemcy przekazały Kiautschou do 15 września, formalnie z zamiarem późniejszego zwrócenia terytorium Chinom. Forma ultimatum miała też wymowę symboliczną. W 1895 roku Niemcy, razem z Rosją i Francją, zmusiły Japonię do rezygnacji z części zdobyczy po zwycięskiej wojnie z Chinami. Teraz Tokio stawiało warunki Berlinowi.

Wojna na Dalekim Wschodzie

Niemcy pozostawiły ultimatum bez odpowiedzi. 23 sierpnia Japonia wypowiedziała im wojnę. Japońskie i brytyjskie wojska oblegały Tsingtao od września, a 7 listopada 1914 roku niemiecka załoga skapitulowała po oblężeniu. Japońska flota zajęła też niemieckie wyspy na Pacyfiku na północ od równika: Mariany, Karoliny i Wyspy Marshalla.

Znaczenie

Przystąpienie Japonii do wojny przesądziło o losie niemieckich posiadłości w Azji i zmusiło eskadrę admirała von Spee do ucieczki przez Pacyfik. Japonia zyskała na wojnie znacznie więcej niż wielu jej europejskich sojuszników. Po wojnie zatrzymała dawne niemieckie wyspy, a sprawa Kiautschou wywołała poważny konflikt z Chinami. Ich przekazanie Japonii na konferencji pokojowej w 1919 roku wywołało w Chinach masowe protesty.