Pierwsza dywizja terytorialna jedzie do Francji

Według brytyjskiej chronologii wojny 24 lutego 1915 roku Anglię opuściła dywizja North Midland, pierwsza dywizja ochotniczych Sił Terytorialnych (Territorial Force) wysłana w całości na front zachodni. Przeprawa trwała kilkanaście dni. Grupy przygotowujące kwatery zeszły na ląd w Boulogne już 23 lutego, pierwsze bataliony piechoty dotarły do Francji 25 lutego, a kolejne, głównie przez Hawr, do początku marca. 8 marca cała dywizja była zgromadzona we Flandrii.

Ochotnicy z Midlandów

Siły Terytorialne powstały w 1908 roku z dawnych formacji ochotniczych. Ich żołnierze szkolili się w wolnym czasie, a w razie wojny mieli bronić kraju. Nie musieli służyć za granicą, choć mogli się do tego zgłosić. Gdy w sierpniu 1914 roku zmobilizowano je razem z armią zawodową, większość żołnierzy taką zgodę podpisała.

Dywizja North Midland pochodziła ze środkowej Anglii. Jej trzy brygady piechoty tworzyły bataliony terytorialne pułków z hrabstw Staffordshire, Lincolnshire i Leicestershire oraz bataliony Sherwood Foresters z Nottinghamshire i Derbyshire. Dowodził nią generał major Edward Montagu-Stuart-Wortley. Po mobilizacji dywizja zebrała się w okolicach Luton, a potem szkoliła się w rejonie Bishop’s Stortford i w Esseksie. 19 lutego 1915 roku obejrzał ją król Jerzy V.

Pierwsza w komplecie

Terytorialsi walczyli we Francji już wcześniej, ale jako pojedyncze bataliony i pułki dołączane do dywizji zawodowych. Szkoci z batalionu London Scottish wsławili się pod Messines już w październiku 1914 roku. Całe dywizje terytorialne wysłano z kraju jesienią 1914 roku do Egiptu i Indii, ale tam miały zastąpić w garnizonach regularne oddziały, które ruszyły na front. Dywizja North Midland była pierwszą dywizją Sił Terytorialnych, która w komplecie dotarła na teatr działań wojennych. Nie należy jej mylić z dywizjami Nowych Armii Kitchenera, złożonymi z ochotników zaciągniętych po wybuchu wojny. Pierwsza z nich miała przybyć do Francji dopiero w maju 1915 roku.

Dla Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego każda nowa dywizja była cenna. Stara armia zawodowa wykrwawiła się jesienią we Flandrii, a Francuzi naciskali, by Brytyjczycy przejęli dłuższy odcinek frontu. Na przełomie 1914 i 1915 roku przybyły regularne 27 i 28 Dywizja, sformowane z batalionów ściągniętych z garnizonów imperium, w lutym Kanadyjczycy, a teraz terytorialsi z Midlandów.

Pierwsze tygodnie

Po przybyciu dywizja zebrała się w dolinie Leie, a pod koniec marca jej oddziały uczyły się wojny okopowej przy doświadczonej 4 Dywizji pod Ploegsteert. Wiosnę spędziła w okopach na grzbiecie Messines, a 12 maja 1915 roku otrzymała numer i nazwę 46 (North Midland) Dywizji. Latem przeszła pod Ypres, a jesienią poniosła ciężkie straty w natarciu na Redutę Hohenzollernów pod Loos.