Okupacja i ludność
Ober Ost
Oberbefehlshaber Ost
Ober Ost – niemieckie naczelne dowództwo na froncie wschodnim, od 1 listopada 1914 sprawowane przez Hindenburga, a także zarządzany przez nie od 1915 obszar okupacyjny: Litwa, Kurlandia i ziemie białostocko-grodzieńskie.
Tytuł naczelnego dowódcy wszystkich wojsk niemieckich na wschodzie (Oberbefehlshaber Ost) otrzymał 1 listopada 1914 roku Paul von Hindenburg, a jego szefem sztabu był Erich Ludendorff. Kierowali stąd działaniami na wschodzie do sierpnia 1916 roku, gdy objęli Naczelne Dowództwo całej armii; po nich Ober Ost przejął książę Leopold Bawarski.
Po wielkiej ofensywie 1915 roku ziemie na północ od Generalnego Gubernatorstwa Warszawskiego oddano pod zarząd wojskowy Ober Ostu, kierowany w praktyce przez Ludendorffa ze sztabu w Kownie. Obejmował Kurlandię, Litwę z Wilnem, Grodzieńszczyznę, Białostocczyznę i Suwalszczyznę, około 109 tysięcy km² i 2,9 miliona mieszkańców. Okupant spisywał ludność, ograniczał podróże i handel, rekwirował żywność, drewno i konie, wysyłał ludzi do przymusowej pracy. Faworyzował Litwinów kosztem Polaków. Niemcy wycofali się stąd na przełomie 1918 i 1919 roku.
Źródła
W kronice
(02)2 teksty używają tego pojęcia.