Okupacja i ludność
Pożyczki wojenne
Długoterminowe pożyczki, które walczące państwa zaciągały u własnych obywateli, sprzedając im obligacje w wielkich kampaniach propagandowych. Pokryły znaczną część kosztów wojny i zostawiły ogromny dług.
Żadne państwo nie mogło sfinansować wojny z samych podatków, więc rządy pożyczały od obywateli, banków i firm. Wielka Brytania wypuściła w 1914 roku pożyczkę wojenną na 350 milionów funtów nominalnie, w 1915 roku drugą na 4,5 procent, a w 1917 roku trzecią na 5 procent, która przyniosła około 2 miliardów funtów, w tym tylko 845 milionów nowych pieniędzy. Niemcy od września 1914 roku co pół roku ogłaszały kolejną Kriegsanleihe; dziewięć pożyczek dało około 97 miliardów marek. Austro-Węgry emitowały pożyczki co listopad i maj, a Francja rozpisała pierwszą pożyczkę narodową w listopadzie 1915 roku.
Sprzedaż obligacji wspierały plakaty, wiece, filmy i gwiazdy kina. W Stanach Zjednoczonych cztery pożyczki wolności (Liberty Loans) z lat 1917–1918 i pożyczka zwycięstwa z 1919 roku przyniosły około 17 miliardów dolarów, a na potrzeby trzeciej wydrukowano około 9 milionów plakatów. W Kanadzie pierwsza pożyczka zwycięstwa z 1917 roku dała 398 milionów dolarów.
Źródła
W kronice
(05)5 tekstów używa tego pojęcia.