Propaganda wojenna

Od sierpnia 1914 roku walczące państwa wydawały barwne księgi dokumentów, które miały dowieść, że wojnę narzucił im przeciwnik; Niemcy opublikowały Białą Księgę już 4 sierpnia. W Wielkiej Brytanii tajne biuro w Wellington House, kierowane przez Charlesa Mastermana, pozyskało znanych pisarzy i do lutego 1916 roku rozesłało za granicę około 7 milionów broszur, głównie z myślą o Stanach Zjednoczonych. Opublikowany w maju 1915 roku raport Bryce'a o zbrodniach w Belgii, oparty na około 1200 zeznaniach, był jednym z jej najskuteczniejszych narzędzi.

Z czasem propaganda stała się zadaniem rządów. Brytyjczycy utworzyli w lutym 1917 roku Departament Informacji Johna Buchana, a w marcu 1918 roku Ministerstwo Informacji lorda Beaverbrooka; w USA od 1917 roku działał Komitet Informacji Publicznej George'a Creela. Propaganda posługiwała się filmem, plakatem i karykaturą, a ulotki zrzucano nad okopami przeciwnika. Wiele opowieści o okrucieństwach okazało się później przesadzonych lub zmyślonych.