Niemcy zajmują Bapaume

26 września 1914 roku wojska niemieckie zajęły Bapaume, niewielkie miasto w północnej Francji, leżące przy drodze z Albert do Cambrai i w połowie drogi między Albert a Arras. Działo się to w czasie tak zwanego wyścigu do morza, gdy obie strony przerzucały wojska coraz dalej na północ, próbując obejść skrzydło przeciwnika. Na południe od miasta trwały wtedy walki pod Albert, a Niemcy nadciągali od wschodu, od strony Cambrai.

Francuzi nie zdołali odzyskać Bapaume. Front zatrzymał się kilkanaście kilometrów na zachód i południowy zachód od miasta, a Bapaume znalazło się na zapleczu niemieckich linii i stało się ważnym ośrodkiem niemieckiego zaplecza, z kwaterami sztabów i magazynami.

W 1916 roku Bapaume było jednym z celów brytyjskiej ofensywy nad Sommą, ale Brytyjczycy nigdy do niego nie dotarli. Niemcy opuścili miasto dopiero w marcu 1917 roku, wycofując się na Linię Zygfryda. 17 marca weszli do niego żołnierze australijscy, znajdując tylko płonące ruiny. Wycofujący się Niemcy zaminowali wiele budynków. 25 marca w piwnicach ratusza wybuchła bomba z opóźnionym zapłonem. Eksplozja zniszczyła budynek i zabiła dwóch francuskich deputowanych, Raoula Briqueta i Alberta Tailliandiera, którzy w nim nocowali, oraz kilkunastu żołnierzy australijskich.

W marcu 1918 roku, podczas niemieckiej ofensywy wiosennej, Bapaume znów znalazło się w rękach niemieckich. Ostatecznie odbiła je Dywizja Nowozelandzka 29 sierpnia 1918 roku, w czasie drugiej bitwy pod Bapaume.