Koniec pierwszej bitwy w Pikardii

26 września 1914 roku zakończyła się pierwsza bitwa w Pikardii, pierwsze duże starcie tak zwanego wyścigu do morza. Po pięciu dniach walk między Oise a Sommą żadna ze stron nie zdołała obejść skrzydła przeciwnika. Wyczerpane wojska francuskie i niemieckie zaczęły się okopywać.

Natarcie, które utknęło

Francuska 2 Armia generała Noëla de Castelnau ruszyła do natarcia 22 września, by wyjść na tyły Niemców walczących nad Aisne. Już po dwóch dniach sytuacja się odwróciła. Na pole bitwy docierały kolejne niemieckie korpusy, przerzucane z frontu nad Aisne i spod Reims. XVIII Korpus, który przeszedł forsownym marszem kilkadziesiąt kilometrów, razem z II Korpusem kontratakował w stronę Roye. Dalej na północy nowe niemieckie siły odebrały Francuzom Péronne i zepchnęły ich oddziały za Sommę.

25 i 26 września walki trwały jeszcze na całym froncie, od Lassigny po Sommę. Francuzi odpierali niemieckie ataki, ale sami nie mieli już sił, by nacierać. Castelnau przedłużał swoją linię na północ, gdzie od 25 września trwały walki pod Albert, a naprzeciw niego stawały kolejne korpusy niemieckie. Do wieczora 26 września natarcie obu stron wygasło.

Nowy odcinek frontu

Po bitwie front ustalił się na linii biegnącej mniej więcej od Ribécourt nad Oise przez okolice Lassigny i Roye na północ, w stronę Sommy. Lokalne starcia trwały tu jeszcze na przełomie września i października, ale linia zmieniała się już niewiele. Żołnierze kopali coraz głębsze okopy, a wsie w okolicach Roye i Lassigny leżały w gruzach. Strat w tej bitwie nie da się dokładnie ustalić, bo walki płynnie przechodziły w kolejne starcia, ale obie strony straciły tysiące ludzi.

Ciężar walk przesunął się na północ. Francuski naczelny wódz Joseph Joffre i szef niemieckiego sztabu generalnego Erich von Falkenhayn wciąż wierzyli, że uda im się obejść przeciwnika, i kierowali kolejne korpusy dalej na północ, w okolice Arras, a potem do Flandrii. Schemat, który ujawnił się w Pikardii, powtarzał się jednak w każdej następnej bitwie wyścigu do morza. Linia, która zastygła pod Roye i Lassigny we wrześniu 1914 roku, przetrwała niemal bez zmian do wiosny 1917 roku, gdy Niemcy wycofali się na Linię Zygfryda, zwaną przez aliantów Linią Hindenburga.