Rosja i rewolucja
Ochrana
Carska policja polityczna, tropiąca rewolucjonistów za pomocą agentów i prowokatorów. Jej siedzibę w Piotrogrodzie spalono w czasie rewolucji lutowej 1917 roku, a Rząd Tymczasowy ją rozwiązał.
Ochrana, formalnie Oddział Ochrony Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego, powstała w 1880–1881 roku, po zamachach na Aleksandra II, w ramach Departamentu Policji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych; współpracowała z Samodzielnym Korpusem Żandarmów. Miała oddziały w Petersburgu, Moskwie i Warszawie oraz agenturę zagraniczną w Paryżu. Przeglądała korespondencję, prowadziła kartoteki i werbowała informatorów w partiach rewolucyjnych. Ich liczbę szacuje się bardzo różnie, od niespełna 2 tysięcy do ponad 20 tysięcy.
Najsłynniejszymi agentami byli przywódca Organizacji Bojowej eserowców Jewno Azef i Roman Malinowski, szef frakcji bolszewickiej w Dumie, z którego donosu zesłano Stalina i Swierdłowa. Po zabójstwie Rasputina w grudniu 1916 roku śledztwo prowadził szef Ochrany. 27 lutego (12 marca) 1917 roku tłum zdobył i spalił jej gmach w Piotrogrodzie, a Rząd Tymczasowy rozwiązał całą policję polityczną. W grudniu 1917 roku bolszewicy utworzyli własną, Czekę.
Źródła
W kronice
(03)3 teksty używają tego pojęcia.