Ukraińska Centralna Rada

Rada powstała 17 marca 1917 roku w Kijowie z inicjatywy ukraińskich stronnictw i organizacji; przewodniczącym wybrano Mychajła Hruszewskiego. Z około 150 członków po kwietniowym kongresie narodowym urosła latem do ponad 800 deputowanych, a bieżące sprawy prowadziła Mała Rada. Ogłaszała swoje decyzje w uniwersałach: I (czerwiec 1917) zapowiadał autonomię, a porozumienie z Rządem Tymczasowym z lipca uznało jej Sekretariat Generalny za władzę na Ukrainie. III Uniwersał z 20 listopada 1917 roku proklamował Ukraińską Republikę Ludową.

IV Uniwersał, datowany na 22 stycznia 1918 roku, ogłosił niepodległość. W lutym delegacja Rady zawarła w Brześciu pokój z państwami centralnymi, a sama Rada, wypędzona z Kijowa przez bolszewików 8–9 lutego, wróciła tam pod ochroną wojsk niemieckich i austro-węgierskich. Socjalistyczna polityka rolna i spory o dostawy zboża skłóciły ją z okupantami. 29 kwietnia 1918 roku, w dniu przewrotu hetmana Skoropadskiego, Rada przestała istnieć.