Hetmanat

29 kwietnia 1918 roku zjazd ziemian w Kijowie obwołał generała Pawła Skoropadskiego hetmanem Ukrainy; nawiązywał tym do kozackiej tradycji XVII–XVIII wieku. Przewrót poparli Niemcy, niezadowoleni z Centralnej Rady i dostaw zboża. Hetman skupił w swoich rękach władzę ustawodawczą i wykonawczą, unieważnił reformy Rady, przywrócił prywatną własność ziemi i ograniczył swobody. Pierwszy rząd utworzył Fedir Łyzohub.

Hetmanat zbudował administrację i służbę dyplomatyczną, założył uniwersytety w Kijowie i Kamieńcu Podolskim oraz Ukraińską Akademię Nauk, ale opierał się na wojskach okupacyjnych. Wieś, gnębiona rekwizycjami i karnymi ekspedycjami, burzyła się, a socjaliści skupili się w Ukraińskim Związku Narodowym. Po klęsce państw centralnych Skoropadski ogłosił w listopadzie federację z niebolszewicką Rosją. Wybuchło powstanie Dyrektoriatu i 14 grudnia 1918 roku hetman zrzekł się władzy.