Mienszewicy

Nazwa pochodzi od rosyjskiego słowa „mniejszość”: na II zjeździe partii w 1903 roku zwolennicy Juliusza Martowa przegrali kluczowe głosowania z Leninem. Mienszewicy chcieli szerokiej partii masowej i uważali, że Rosję czeka najpierw rewolucja burżuazyjna. Od 1912 roku działali jako odrębna partia.

Po rewolucji lutowej mienszewicy, wśród nich Nikoloz Czcheidze i Irakli Cereteli, kierowali wraz z eserowcami Radą Piotrogrodzką. Popierali tzw. rewolucyjny defensywizm, czyli obronę kraju przy dążeniu do pokoju bez aneksji, a od maja 1917 roku zasiadali w Rządzie Tymczasowym. Przewrót październikowy potępili, a w następnych latach bolszewicy zepchnęli ich na margines i rozbili represjami.