Związek Spartakusa

Grupa wyrosła z opozycji wobec poparcia SPD dla kredytów wojennych i polityki rozejmu wewnętrznego. Od 1915 roku nazywano ją od pisma Gruppe Internationale, a od konferencji 1 stycznia 1916 roku wydawała nielegalne „Listy Spartakusa”, od których wzięła nazwę. Liebknecht i Luksemburg większość wojny spędzili w więzieniu, pracą kierował Leo Jogiches. W 1917 roku Związek wszedł do USPD, zachowując odrębność, i wzywał do strajków, między innymi w styczniu 1918 roku.

Wpływy spartakusowców były niewielkie. 9 listopada 1918 roku Liebknecht ogłosił „wolną socjalistyczną republikę”, a pismo „Die Rote Fahne” domagało się oddania całej władzy radom, ale grudniowy zjazd rad wybrał wybory do Zgromadzenia Narodowego. Na zjeździe od 30 grudnia 1918 do 1 stycznia 1919 roku Związek wraz z lewicowymi radykałami założył KPD. Styczniowe powstanie w Berlinie stłumiono, a 15 stycznia 1919 roku żołnierze freikorpsu zamordowali Liebknechta i Luksemburg.