Legion Czechosłowacki

W sierpniu 1914 roku Czesi mieszkający w Rosji utworzyli w Kijowie Drużynę Czeską, liczącą początkowo około 700 ochotników. Dołączali do niej jeńcy i dezerterzy z armii austro-węgierskiej. Rozgłos przyniosła legionistom bitwa pod Zborowem w lipcu 1917 roku. Po przewrocie bolszewickim korpus, liczący 40–50 tysięcy żołnierzy, podporządkowano armii francuskiej i miał on przez Władywostok popłynąć na front zachodni. Mniejsze legiony walczyły też we Francji i we Włoszech.

Gdy 25 maja 1918 roku Trocki kazał rozbroić Czechosłowaków, ci chwycili za broń i opanowali kolej transsyberyjską od Wołgi po Pacyfik, a w sierpniu zajęli Kazań. Ich wystąpienie umożliwiło powstanie antybolszewickich rządów w Samarze i na Syberii i stało się jednym z powodów alianckiej interwencji. Mocarstwa Ententy uznały w 1918 roku Czechosłowacką Radę Narodową, a legioniści wrócili do kraju przez Władywostok w latach 1919–1920.