Wojsko
Wojna na wyczerpanie
Wojna, w której nie szuka się jednego rozstrzygającego zwycięstwa, lecz stopniowo wyniszcza ludzi, sprzęt, gospodarkę i morale przeciwnika. Taki charakter przybrała I wojna światowa po 1914 roku.
Gdy jesienią 1914 roku zawiodły plany szybkiej wojny, a front zastygł w okopach, o wyniku zaczęły decydować liczba żołnierzy, produkcja przemysłu i wytrzymałość społeczeństw. Niemcy mówili o bitwach materiałowych (Materialschlacht), w których artyleria i masy amunicji miały zetrzeć przeciwnika; ich symbolem stały się Verdun i Somma w 1916 roku oraz Flandria w 1917 roku. Erich von Falkenhayn twierdził po wojnie, że pod Verdun chciał wykrwawić armię francuską; historycy spierają się, czy taki był jego zamiar od początku.
Wyczerpanie miało też wymiar gospodarczy: blokada morska, niedobory żywności i surowców, wojna podwodna. Ostatecznie przegrały państwa centralne, które w 1918 roku nie były już w stanie uzupełniać strat ani zaopatrywać armii i ludności.
Źródła
W kronice
(08)8 tekstów używa tego pojęcia.
1916