Schutztruppe

Schutztruppe („wojsko ochronne”) utworzono w Niemieckiej Afryce Wschodniej ustawą z 1891 roku, a w Kamerunie i Niemieckiej Afryce Południowo-Zachodniej w 1895 roku. Podlegały władzom kolonialnym Rzeszy, a nie armii pruskiej. We wschodniej Afryce i w Kamerunie tworzyły je kompanie polowe afrykańskich askarysów z niemieckimi oficerami i podoficerami, w Afryce Południowo-Zachodniej żołnierze niemieccy; Togo miało tylko policję. W 1914 roku wschodnioafrykańska Schutztruppe liczyła około 2,5 tysiąca askarysów i kilkuset Europejczyków, a kameruńska około 1,6–1,9 tysiąca ludzi.

W Afryce Południowo-Zachodniej Schutztruppe skapitulowała przed wojskami Związku Południowej Afryki 9 lipca 1915 roku, a z Kamerunu jej główne siły przeszły w lutym 1916 roku do neutralnej Gwinei Hiszpańskiej. Najdłużej walczyła w Afryce Wschodniej pod dowództwem Paula von Lettow-Vorbecka: uzupełniona osadnikami, marynarzami i nowymi askarysami, przez cztery lata wiązała znacznie większe siły brytyjskie, belgijskie i portugalskie. Złożyła broń dopiero 25 listopada 1918 roku pod Abercorn w Rodezji Północnej, dwa tygodnie po rozejmie w Europie.