Desant

Słowo pochodzi od francuskiego descente. W latach 1914–1918 desanty były bardzo ryzykowne: żołnierze schodzili na ląd z łodzi pod ogniem karabinów maszynowych i artylerii, bez wyspecjalizowanych barek i z kiepską łącznością. Pierwsze przeprowadzano w koloniach, np. pod Tangą w Afryce Wschodniej i w Fao nad Zatoką Perską w 1914 roku.

25 kwietnia 1915 roku Brytyjczycy, Francuzi oraz żołnierze z Australii i Nowej Zelandii wylądowali na półwyspie Gallipoli, a w sierpniu w zatoce Suvla. Mimo ciężkich strat nie wyszli poza wąskie przyczółki i na przełomie 1915 i 1916 roku zostali ewakuowani. Rosjanie przeprowadzali desanty na wybrzeżu Anatolii, a w październiku 1917 roku Niemcy opanowali desantem wyspy u wejścia do Zatoki Ryskiej (operacja Albion). W 1918 roku alianci lądowali w północnej Rosji i we Władywostoku.