Yıldırım

Po utracie Bagdadu w marcu 1917 roku Enver Pasza postanowił go odzyskać z pomocą Niemiec. Na naradzie w Aleppo w czerwcu 1917 roku ustalono, że nowa 7 Armia ruszy wzdłuż Eufratu, a wesprze ją niemiecki Korpus Azjatycki, przez Turków zwany „Pasza II”: tylko trzy bataliony piechoty, ale dużo artylerii, karabinów maszynowych, moździerzy, samolotów i samochodów. Dowództwo grupy objął latem 1917 roku Erich von Falkenhayn. Nazwa Yıldırım, „Błyskawica”, była przydomkiem sułtana Bajazyda I. Falkenhayn uznał, że większe niebezpieczeństwo grozi w Palestynie, i we wrześniu wymógł przerzucenie tam 7 Armii.

Jesienią 1917 roku grupa straciła Beer Szewę i Gazę, a w grudniu Jerozolimę. W lutym 1918 roku odwołano Falkenhayna, a dowództwo objął Otto Liman von Sanders; datę podaje się różnie, od 24 lutego do 1 marca. We wrześniu 1918 roku jej 4, 7 i 8 Armia zostały rozbite pod Megiddo. 31 października resztki przejął Mustafa Kemal, a po rozejmie w Mudros grupę rozwiązano 7 listopada 1918 roku.