Oddziały szturmowe

W armii niemieckiej pierwszy oddział szturmowy powstał w marcu 1915 roku. Od września 1915 roku kapitan Willy Rohr wypracował w Wogezach nową taktykę: małe grupy (Stoßtrupps) szły tuż za ogniem artylerii, uderzały w słabe punkty, omijały gniazda oporu, zostawiając je następnym rzutom, a dowódcy niższych szczebli działali samodzielnie. Z jego oddziału wyrósł batalion szturmowy, a do 1917 roku kilkanaście takich batalionów szkoliło piechotę całej armii.

Na dużą skalę taktykę tę zastosowano pod Rygą w 1917 roku i w ofensywie wiosennej 1918 roku, gdzie przyniosła głębokie wyłomy, ale nie rozstrzygnięcie. Własne oddziały szturmowe miały też Austro-Węgry, Włochy (arditi), Rosja i Imperium Osmańskie, a Brytyjczycy i Francuzi rozwijali podobne metody natarcia.